คะนึงถึงท่านคราไหน Hu.. ช่างคับแค้นดวงใจ Hu.. ฝังอดีตนั้นลงใต้ต้นหลิว ||| ( 2 Times ) ไม้ใบกิ่งก้านงอกเงย ร่วงโรยไปตามฤดู คือความผันไปตามโชคชะตา ท่านจากลาไกลทิ้งเงาสนธยา แล้วก็ปล่อยมือละสัมพันธ์ ข้ามสายธาร.. * ชาติก่อนพานพบเชื่องช้า จารึกที่มือนั้น ความเศร้าโศกไหล รินราวหยดหมึกเงาวาว Ho u wow wow พุทธองค์ว่าไว้ อย่ารั้งยึดเกี่ยว จะเดินตามถ้อยวาจาท่านกล่าว เช่นไร? ** คะนึงถึงท่านคราไหน Hu.. รักไม่ยั่งยืนต้องทนทุกข์นิรันดร์ Hu.. ไม้ยังผลัดใบ ทิ้งกลีบผกาลอยล่อง Hu.. เพราะงั้นการยึดมั่นศรัทธานั้นจึง ช่างไร้ค่าน่าขัน เว้าวอนร่ำไร ||| ( 2 Times ) เว้าวอนร่ำไร บัวงามหมื่นพันเติบโต งอกเงยผ่านพ้นคลื่นโคลน รอหยั่งรู้แจ้งในโชคชะตา ประคำเคลื่อนคล้อย ทรายร่วงตามห้วงกาล ปล่อยวางเมื่อเหนื่อยล้า จะยื้อไว้ จึงเข้าใจ * ชาติก่อนพานพบเชื่องช้า จารึกที่มือนั้น ความเศร้าโศกไหล รินราวหยดหมึกเงาวาว Ho u wow wow พุทธองค์ว่าไว้ อย่ารั้งยึดเกี่ยว จะเดินตามถ้อยวาจาท่านกล่าว เช่นไร? ** คะนึงถึงท่านคราไหน Hu.. รักไม่ยั่งยืนต้องทนทุกข์นิรันดร์ Hu.. ไม้ยังผลัดใบ ทิ้งกลีบผกาลอยล่อง Hu.. เพราะงั้นการยึดมั่นศรัทธานั้นจึง ช่างไร้ค่าน่าขัน เว้าวอนร่ำไร ||| ( 4 Times )