//

เจียมเพราะจนเป็นคนอย่างข้า เกิดเป็นราชาเงินผ่อนเมืองไทย ทำงานทำเงินทำเกินเงินเดือน เศรษฐกิจคลาดเคลื่อน เงินเดือนไม่พอใช้ ให้เราทำงานทำแลกเงินตรา แต่ต่อตีราคาต่ำกว่าความเป็นไป การค้าการขายก็คิดให้มีเงินผ่อน ดาวน์ไม่เดือดร้อนผ่อนตามสบาย ข้าวของเครื่องใช้ก็ซื้อได้ด้วยดาวน์ ผ่อนกันยาวๆ ดอกเบี้ยบานตะไท ดอกทวีคูณก็หมุนเดือนชนเดือน เขาคอยมาเตือนว่าผ่อนช้าเกินไป ก็อยากจะใช้แต่สิ่งของจำเป็น เอย... ก็อยากจะใช้แต่สิ่งของจำเป็น ทีวี... ตู้... เย็น... จำเป็นต้องใช้ ความสุขเล็กน้อยนี่ว่าจะถอยวีดีโอ มาฉายดู.. หนัง.. โป๊.. ที่กลาดเกลื่อนเมืองไทย ให้ลืมทุกข์โศกลืมโลกวกวน ลืมหน้าคน.. บาง.. คน... ที่ชอบเอาเปรียบอยู่ร่ำไป ดวงใจจนทนความลำบาก มาร้องความทุกข์ยากได้โปรดจงเห็นใจ อย่าให้สินค้าแพง อย่าให้แรงงานถูก อย่าให้ใครมาผูกตลาดค้าของไทย อย่าให้ใครมาแย่งขนแรงไปต่างเมือง ไปทำความรุ่งเรืองมันน่าอาย น่าอาย ประเทศประไทยไม่ใช่ตะวันออกกลาง เห็นเพื่อนไทยเดินทางแล้วใจหาย ใจหาย ถึงฉันจะกลายเป็นราชาดาวน์ดอก ฉันก็ไม่เสียใจหรอกเพราะอุดหนุนคนไทย แต่ขอให้คิดคำนึงถึงหัวอกคนจน อย่าปล่อยให้เขาสับสน จนหมดหนทางไป อย่าปล่อยให้เขาวกวนไปชนคุกตะราง เพราะเมื่อสิ้นหนทางจะเดินหนทางใด อันเมืองไทยใหญ่อุดม เอย...... ดินดีสมเป็นนาสวน เพื่อนเอ๋ยเราชักชวน ต้องช่วยกันฉมุ่งหมั่นทำ