C|Em|F|G
คำCถามในใจมันแย้งEmอารมณ์
ความรู้สึกF เกิดความGสับสนขึ้นในใจ
ฉันCเองคิดไปไกลEmจนเกิน คำว่าเพื่อนF
เฝ้าถามGตัวเองลำพังมานานแล้ว
* แต่ยัAmงไม่รู้.. Em
จะพูดFยังไงบอกไปก็กลัวเสียCเธอไป
ไม่มั่นใจเAmลย อยากบอกเธอEmว่ารัก
แต่จะรับFได้มั้ยถ้าฉันเอ่ยคำนี้ G
** (และขอ)(ให้ฉัน)Fรักเธอได้ไหม ในสถาGนะเพื่อนก็ได้
ให้ฉันEmนั้นเป็นอะไรก็ได้ Am G
แต่สถาFนการณ์ตอนนี้ หัวGใจมันไม่ไหว
หากไม่พูEmดไปก็คงจะเป็นบ้าAmตาย G
จะได้ไหมF สบตาฉันG เธอจะรู้..[(C)]
และCแม้ว่ามันจะดีไEmม่ดี ไม่เป็นไร F
แค่ได้พูGดความในใจก็ เท่านั้นC
ไม่คิดคาดหวังอะไรก็Emกลัว จะผิดหวังF
ขอGให้เธอโปรดฟังเพื่อนคนนี้
( ซ้ำ * , ** )
F|G|AmG|FEm|Dm|G
( ซ้ำ ** , ** )
AmG|FEm
จะได้ไหมDm สบตาฉันG เธอจะรู้ C