รักในมหานคร

กทม.จ้องมองฉัน เหงาเพียงลำพัง ในความเงียบ ยังมีคนรับฟัง ในจดหมาย ยังคงมี ถ้อยคำที่ผุพัง ไม่เปิดเผยตัวตนอย่างระวัง * เมื่อทุกสายตา คอยจ้องมองมา จะให้ฉันทำอย่างไร ความคาดหวัง นั้น เป็นของใคร เหมือนเสียงดนตรีไม่มีที่มา สะท้อนห้วงเวลา แห่งบาดแผล ของเดือนพฤษภา ** เลยอยากจะร้อง เพลง รักในมหานคร ให้เธอ ได้เพ้อถึงกันก่อน และอยากจะร้อง เพลง รักในเมืองใหญ่ ด้วยภาษาที่มีแต่เธอเข้าใจ ด้วยภาษาที่คงไม่ยากเกินไป ในความจริงเราไม่รู้ ชีวิตคืออะไร จงถอดรองเท้า ที่เราเคยใส่ เดินไปตามเส้นทาง ที่เราโดนจัดวาง มันไม่มีจริง หรอกถนนสายกลาง ( ซ้ำ * , ** ) ( ซ้ำ ** )