รักแล้งเดือนห้า

ย่างเข้าเดือนห้า น้ำท่าก็แห้งขอดคลอง เมื่อยามได้มองพื้นนาเป็นร่อง แยกแตกระแหง ต้นหญ้าสดเขียว ก็พลันแห้งเหี่ยวกรอบแดง พื้นนาหน้าแล้ง เหมือนดวงใจแห้ง แยกแตกเป็นแผล ย่างเข้าเดือนห้า แก้วตาคู่รัก เปลี่ยนใจ รู้ไหมว่าใครเฝ้าครวญหวนให้ จิตใจปรวนแปร สิ้นความสดใส นั่งซึมขรึมใต้ต้นแค เหมือนคนพ่ายแพ้ หัวใจเป็นแผลรักเจ้าระบม * ลืม หมดสิ้นรสรักเก่า น้องลืมร่มเงาใต้ต้นสะเดา และซุ้มลั่นทม น้ำแห้งเดือนห้า น้องก็หนีหน้าไปตามสายลม ทิ้งไว้เพียงกลีบลั่นทม ที่มันเฉาแห้งเหี่ยวตาย ** ย่างเข้าเดือนห้า ท้องฟ้าแห้งแล้งเมฆลอย พื้นนาก็คอย น้ำฝนจะลอย ร่วงหล่นเรียงราย ดั่งหนุ่มคอยสาว เห็นทีจะเศร้าใจตาย น้องชั่ง ใจร้าย หยามหัวใจชายทิ้งได้ลงคอ (ซ้ำ * , **)