รักมักยาก (Lover Loser)

ฉันเคยคิดว่าความรัก นั้นมันคงง่ายดาย ฉันเคยคิดว่าผู้คน หมื่นล้านคนและมากมาย นั้นคงจะมีสักคน ที่จะเข้ามาโอบกอดฉัน ครอบครองความรักฉันไว้ แต่เหมือนทุกคนที่เข้ามา แค่เพียงผ่านมาแล้วก็ไป ทุกวันทุกปีที่พ้นมา ทุกเดือนกุมภาที่หมุนไป ก็ไม่มีเลยสักคน ที่จะเข้ามาโอบกอดฉัน.. แค่สักครั้งจะเป็นไปได้ไหม คนที่โทรมาถามว่าเหงาหรือเปล่า คนที่เราอยากได้ยินเสียงในทุกเช้า แค่คนๆ นึงที่เข้าใจฉันจริงๆ ในแบบที่ตัวฉันเป็น คนที่ร้องเพลงโปรดนี้ไปด้วยกัน คนที่อยู่ด้วยกันแล้วดีกว่าในฝัน เขาไปอยู่ที่ไหน * พอเป็นเรื่องความรัก ทำไมนะ มันยากทุกที พอเป็นเรื่องความรัก ทำไมฉันต้องช้ำแบบนี้ เหมือนแพ้ทั้งที่ไม่ได้แข่ง ท้อจนเริ่มจะหมดแรง เหมือนยิ่งวิ่งออกตามหา ก็ยิ่งไม่เจอ.. ฉันยอมทุกอย่าง ฉันยอมทุกทางแค่เพียง ได้เจอคนนั้น ที่ฉันต้องการ ไม่ว่าต้องแลกมาด้วยเงินทอง หรือว่าข้าวของอะไรก็ตาม เฝ้าขอดวงดาวทุกคืน in the city แค่เพียงสักคนให้มายืนอยู่ตรงนี้ แต่เหมือนทุกคำภาวนาของฉันคนนี้ ไม่มีใครที่ได้ยิน คนที่โทรมาถามว่าเหงาหรือเปล่า คนที่เราอยากได้ยินเสียงในทุกเช้า แค่คนๆ นึงที่เข้าใจฉันจริงๆ ในแบบที่ตัวฉันเป็น คนที่ร้องเพลงโปรดนี้ไปด้วยกัน คนที่อยู่ด้วยกันแล้วดีกว่าในฝัน เขาไปอยู่ที่ไหน * พอเป็นเรื่องความรัก ทำไมนะ มันยากทุกที พอเป็นเรื่องความรัก ทำไมฉันต้องช้ำแบบนี้ เหมือนแพ้ทั้งที่ไม่ได้แข่ง ท้อจนเริ่มจะหมดแรง เหมือนยิ่งวิ่งออกตามหา ก็พบว่า… ทุกๆ เรื่องที่ฉันเคยทำ ทุกๆ วันที่ออกไปค้นตามหาเธอ มันช่างสูญเปล่า มันช่างสูญเปล่า เพราะว่าเธอไม่มีตัวตน ชาตินี้คงไม่มีเหตุผล ให้ฉันเฝ้าคอยเธอต่อไป ควรต้องพอได้แล้ว ฉันควรต้องพอได้แล้ว.. * พอเป็นเรื่องความรัก ทำไมนะ มันยากทุกที พอเป็นเรื่องความรัก ทำไมฉันต้องช้ำแบบนี้ เหมือนแพ้ทั้งที่ไม่ได้แข่ง ท้อจนเริ่มจะหมดแรง เหมือนยิ่งวิ่งออกตามหา ก็ยิ่งไม่เจอ.. อีกกี่ฤดูร้อน ที่ฉันต้องช้ำใจ อีกกี่ฤดูฝน ที่จะไม่มีใคร อีกกี่ฤดูหนาว ที่ฉันต้องกอดตัวเอง เอาไว้.. ตรงนี้