F|F|C|F
ลูกขอก้าวตามF ดั่งคำสอนพอเพียง เพียงพอDm
แต่ความรักที่มีให้พ่อC จะไม่มีวันพอเพียงF
F
ระดับน้ำเจ้าพระยาF คงสูงกว่าตอนพ่อนั่งมองDm
เมื่อรวมน้ำตาอันเนืองนองA# ของปวงไทยCที่ไหลหลากมาF
อิจฉาสวรรค์F ได้พ่อนั้นกลับคืนฟากฟ้าDm
พ่อได้พักจริงๆ สักคราC หลับตาห่างไกลกังวลGm C
อีกกี่เช้าที่คนไทยF ยังร้องไห้ด้วยเรื่องเดียวกันDm
ความโศกเศร้าทอดยาวยาวนานA# เหมือนจะไม่มีCวันผ่านพ้นF
ต่างชาติแปลกใจF แต่คนไทยซึ้งในเหตุผลDm
แผ่นดินนี้มีเพียงหนึ่งคนC ที่อื่นบนโลกไม่มีF
* พระราชาGm... ที่ย่ำDmอยู่ตามป่าเขาGm
คล้องกล้องถ่ายรูปอันเก่าF ในมือพ่อถือแผนที่
4,000 โครงการDm พ่อทำมานานกว่า 70 ปีGm
หากยังอยู่.C.วันนี้F พ่อคงGmยังทำงานต่อA7
** แบบอย่างของทุกความดีF ที่จะอยู่กับลูกเรื่อยไปDm
เมื่อได้เห็นภาพพ่อคราใดA# ย้ำเตือนใจCให้ลูกไม่ท้อF
ลูกขอก้าวตามF ดั่งคำสอนพอเพียง เพียงพอDm
แต่ความรักที่มีให้พ่อC จะไม่มีวันพอเพียงF
F|Dm|C|F
( ซ้ำ * , ** )
ลูกขอก้าวตามF ดั่งคำสอนพอเพียง เพียงพอDm
แต่ความรักที่มีให้พ่อC จะไม่มีวันพอเพียงF
กราบถวายAm.. บังคม..Gm เสด็จสู่..C สวรรคาลัย..F
กราบถวายAm.. บังคม..Gm เสด็จสู่..C สวรรคาลัย..F
กราบถวายAm.. บังคม..Gm เสด็จสู่..C สวรรคาลัย..
C#|D#|F
