//
ด้วยลมที่โบยพัดมา.. เย็นชื่นอุรา แต่ลมเย็นด้วยเงาไม้ใบ มีแต่เราสองคน ตามอารมณ์ล่องลอยอย่างฝัน อบอุ่นรักชักนำ สองเรามีแต่คำรำพัน สุขสันต์กับโลกของเรา * อยากดำรงรักคงพงษ์เผ่า หยุดเวลาดั่งใจนึกเอา นิยายรักเริ่มด้วยเรา แต่มั่นคงยิ่งนัก รักต้องตอบด้วยรัก ด้วยรักมีสุขด้วยรัก หล่อชีวันให้เปี่ยมแห่งรัก รักที่เอ่อล้นใจ ก้าวไปสู่แดนพ้นฟ้า.. ใช้รักชักพาไป ผ่านทางที่อันตราย.. ใช้รักป้องกัน กาลที่เวียนเปลี่ยนผัน ก่อเกิดความสัมพันธ์ มิมีวันสิ้นลงในพลัน แต่ยั่งยืน.. นานเท่านาน ตราบวันตายมิเคยผันผ่าน โลกตระการด้วยความรักเรา ซึ้งในรักมั่นบรรเทา อยู่ดำรงด้วยรัก * อยากดำรงรักคงพงษ์เผ่า หยุดเวลาดั่งใจนึกเอา นิยายรักเริ่มด้วยเรา แต่มั่นคงยิ่งนัก รักต้องตอบด้วยรัก ด้วยรักมีสุขด้วยรัก หล่อชีวันให้เปี่ยมแห่งรัก รักที่เอ่อ.. ล้นใจ
