รักจอมปลอม (Faker)

พอดีกว่า กับการที่ต้องเหนื่อยล้า ฉันนั้นต้องเอ่ยคำลา เหตุใดเธอจึงเฉยชา สายตาเธอเหม่อและลอย เปรียบเหมือนดั่งคนเฝ้าคอย ให้เขาได้กลับ.. คืนมา เหนื่อยใจกับการเฉยชาของเธอ เหมือนดอกไม้ ที่เธอทำมันหล่นหาย แล้วร่วงโรยตามเวลา อยู่ไกลก็ยิ่งค้างคา นับวันยิ่งดูไร้ค่า เมื่อเธอให้เขาเข้ามา ฉันคงต้องปล่อยเธอไป เหตุใดเธอช่างเลือดเย็นเหลือเกิน โว.. * มันจบไปแล้ว.. รักนี้ที่เคยเป็นมา มันเหนื่อยล้า.. และทรมานเกินไป เนิ่นนานยิ่งหนักใจ ฉันไม่อาจจะเข้าใจ มันเสียเวลาเนิ่นนานเกินไป กับคำว่ารักที่มันจอมปลอมของเธอ เธอกับฉัน ก่อนเคยมีความอ่อนหวาน เหลือเพียงแค่ความทรงจำ ความรักกลายเป็นสีดำ ถ้อยคำที่เคยอ่อนหวาน กลับกลายเป็นคำถากถาง เหลือเพียงแค่วันเวลา ที่มันไม่คืนย้อนมา โว.. ( ซ้ำ * ) ( ซ้ำ * )