C
จากคนที่เคยรักกันAmอยู่ๆก็พลันมาหายG
จากฉันไปด้วยเหตุใดFทำไมไม่ลาสักCคำ
อยู่กันมานานหลายปีAmไม่เคยทำเธอเจ็บช้ำG
ยังรักเธอเป็นประจำFตลอดมาGทุกนาที
AmGAmGC
จากคนที่เคยเข้าใจAm
กลับเปลี่ยนไปเป็นเมินหมางG
ปล่อยฉันเหมือนคนหลงทางF
อ้างว้างมืดมิดสิ้นดีC
อยากรู้เหตุผลเหลือAmเกิน
ก่อนแยกทางเดินวันนี้G
ให้หายข้องใจเสียทีF
ที่มันยังGค้างคาใจAm
จะไม่ร้องDmโฮโฮ้Gจะไม่ขอC Am
จะไม่รอDm..รอEความเห็นใจAm
*บอกGเหตุผลCสักคำ
แล้วฉันAmจะจำจะจำDmให้มันขึ้นใจG
ก็รักCของฉันไม่ทันAmสมัย
ให้เธอDmต้องเบื่อเหลือเกินG
ถ้าอยู่CกันไปเธอคงAmไม่เพลิน
หาความFเจริญไม่มีG
มีแFต่ความรักGที่กินไม่ได้Am
จากCใจคนที่ต้องเจ็บAm
จะเก็บเป็นอุทาหรณ์G
ว่ารักที่เคยแน่นอนFสักวันย่อมแปรผันได้C
ขึ้นอยู่กับคนสองAmคนจะอดจะทนแค่ไหนG
เมื่อรักมันกินไม่ได้Fแต่คนเราGก็ยังหิวAm..
จะไม่ร้องDmโฮโฮ้Gจะไม่ขอC Am
จะไม่รอDm..รอEความเห็นใจAm
*บอกGเหตุผลCสักคำ
แล้วฉันAmจะจำจะจำDmให้มันขึ้นใจG
ก็รักCของฉันไม่ทันAmสมัย
ให้เธอDmต้องเบื่อเหลือเกินG
ถ้าอยู่CกันไปเธอคงAmไม่เพลิน
หาความFเจริญไม่มีG
มีแFต่ความรักGที่กินไม่ได้Am
*บอกFก..เหตุG..ผลCสักคำ
แล้วฉันAmจะจำจะจำDmให้มันขึ้นใจG
ก็รักCของฉันไม่ทันAmสมัย
ให้เธอDmต้องเบื่อเหลือเกินG
ถ้าอยู่CกันไปเธอคงAmไม่เพลิน
หาความFเจริญไม่มีG
มีแFต่ความรักGที่กินไม่ได้Am