Em|Em
Em|Am|CD|Em
คิดฮอดน้องจอยEmสาวส่ำน้อยเมืองร้อยเอ็ด
แต่ก่อนเคยเฮ็ด เฮ็ดงานอยู่ที่โลตัBmส
จากเมืองร้อยเกินEm น้องเมินไปจ้อยมิดAmจั๊ด
ทางฝันเคยวาดD กับอ้ายเลยขาดจุ๊ดปุ๊ดBm
กะพอเข้าใจอ้Emายมันคนไร้อนาคต
เจ้าเบื่อซุกรถ เบนซ์มือแปดหม้อแบตชำBmรุด
เที่ยวบึงพลาญEm
มื้อนั่นแม่นไผบอกฮักอ้ายที่สุดAm
ถืกลมหัวกุดD พัดหมุนติ้วฮักกิ่วขาดEmปั๊ด
* ฮักEmเจ้าหลายโพดAm
เลยถืกลงโทษGตามกฎคนเซาBmฮัก
อยากDให้เจ้าฮู้คักEm
ว่าคนอกหักG มันเจ็บขนาดBm
แหงนเบิ่งหอโหวดA
ที่สูงโจดโลดยามจอยจ้อยEmจั๊ด
ใจคนถืกลืมA สะลือสลึม คือใจสิขาดAm
ถ้านายกเพิ่นอนุญาตC
สิปีนไปฮ้องDฟ้องคนใจเBmท็จ
ฝากเสียงโหวดลอยEm
ไปบอกน้องจอยอย่าจ้อยจั๊ด
อย่าบล็อกอย่าตัด
คนที่คอยอยู่ทางร้อยBmเอ็ด
หอโหวดตระหง่านEm
ถ้าบึงพลาญบ่แห้งอย่าเฮ็ดAm
กลับมาแห่บุญผะเหวดD
กลับมาเฮ็ด.. ก้อยร้อยเอ็ดสู่อ้ายกินแหน่
Em|Em|Bm
Em|Am|CD|Em
* ฮักEmเจ้าหลายโพดAm
เลยถืกลงโทษGตามกฎคนเซาBmฮัก
อยากDให้เจ้าฮู้คักEm
ว่าคนอกหักG มันเจ็บขนาดBm
แหงนเบิ่งหอโหวดA
ที่สูงโจดโลดยามจอยจ้อยEmจั๊ด
ใจคนถืกลืมA สะลือสลึม คือใจสิขาดAm
ถ้านายกเพิ่นอนุญาตC
สิปีนไปฮ้องDฟ้องคนใจเBmท็จ
ฝากเสียงโหวดลอยEm
ไปบอกน้องจอยอย่าจ้อยจั๊ด
อย่าบล็อกอย่าตัด
คนที่คอยอยู่ทางร้อยBmเอ็ด
หอโหวดตระหง่านEm
ถ้าบึงพลาญบ่แห้งอย่าเฮ็ดAm
กลับมาแห่บุญผะเหวดD
กลับมาเฮ็ด.. ก้อยร้อยเอ็ดสู่อ้ายกินแหน่
INSRTU : Em|Em|Bm
Em|Am|CD|Em
