G|Em|C|D
ยางGผลัดใบแล้วหลาว น้องสาวEmก็ยังไม่หลบมา
ลมฝนCต้นพฤษภาฯ ยังพัดมาใAmห้หนาวหัวใจ D
แต่วันนี้สBmาวนุ้ยไปอยู่ไกล พี่อดEmขวยใจไม่ได้
กลัวลืมคนCทางนี้ หลงคำลAmวงชายทางนั้นD
จำไGด้หม้ายล่ะน้อง
เมื่อครั้งเราสองEmเขี่ยพองทำหนมลา
กินหนมCไข่ปลา หนมบ้า Amหนมดิซำด้วยกันD
เดือนสิบBmทุกปีที่เราเคยหนุกกันสุด ๆ
ยิงปืนEmลูกอุด เขชิงช้าสวรรค์
หนังลุงCโนราห์ เขาจัดมาAmแข่งกัน
แลกันDจนหวันหัวเช้าG
* ตอนเด็กAmๆ คิดถึงเป่ากบ
กินลูกขรบBm ลูกโท ลูกหวาด
ขึ้นกำชำCซัดลูกท้อนจิ้มน้ำปลาAm
เล่นทอยสะบ้า DทอยอีพาซัดราวG
** พี่ยิงฉับโพล๊ะC ถูกโบว์Dของน้องจนร้องไห้ G
ยายหวดกับไม้หวายC ยังจำได้ที่Dขาพี่บ่าวG
รอยหวายEmกลายเป็นความทรงจำ Am
ตอกย้ำBmซ้ำรอยเรื่องราวEm
ถึงตายCกลายเป็นขี้เถ้าAm.. บ่Dาวไม่ลืมเลยG [(D)]
หวังGว่าน้องอิหลบบ้าน ด้ามขวานEmเคียงเลยาวไกล
บินหลาCจะกินอะไร ที่ในเมืองกรุงD
รถไฟที่Bmไม่เสียตางค์ ช่วยพาน้องนางEmหลบมานุ่งผ้าถุง
มาตัดยางCตอนหัวรุ่งAm.. กัDนสองคนG
( ซ้ำ * , ** )
G|Bm|C|D|G
( ซ้ำ * , ** )
G|Em|C|D|G
