//
แม่หนูน้อยอยู่ที่บ่อร้างๆ พูดซ้ำๆ เรื่องเก่าๆ เล่าขาน ถูกจองจำในกำแพงที่เฝ้าบัง คำวนๆ ที่เขาเล่าให้เจ้าฟัง ผ่านไปวันๆ ที่แห้งเหี่ยวโรยรา ไม่ได้ใช้มันเผชิญปัญหา ได้แต่ฝันอย่างนั้นเรื่อยไป พูดให้หินฟัง เรื่องในใจ ยังจำที่พ่อบอก เล่าให้รู้ เมื่อหิมะคลั่งฉันยังหาญสู้ มีทางใช่ไหม จะเจอแม่หนู.. คนเดิม * เฝ้ารอจนพรจะมา ที่ใต้ยอดไม้เรียงรายสลับ และเมื่อท้องฟ้าพลันมืดดับ กระซิบให้น้ำได้ฟังคำอ้อนวอน รอจนพรจะมา และต้องถึงวันนึงบ้าง ยังเชื่อว่ามีสักทาง เป็นลูกสาวคนดีที่พ่อสอน แค่หลับตาไว้ก็เห็น เด็กสาวที่เราควรเป็น แต่ยังดูเขาซ่อนเร้น ให้เราต้องหา จะมีวันได้พบไหมนั่น ก็อาจต้องยืนอยู่ชั่วนิรันด์ รอจนพรจะมา.. แม่หนูน้อย ข้างๆ ป่าเวิ้งว้าง จะทำดีก็แทบหมดสิ้นหวัง แผ่นดินนี้เหมือนดัง มีเงาเข้าคล้อยเคลื่อน ไม่พบเห็นความเป็นธรรมที่ถูกเลือน จะกล้าลุกขึ้น จะก้มหัวลง กล้านำทาง จะกลับคอยยอม จะเป็นหญิงสาว ที่เคยว่าพร้อมหรือไร * ยังรอจนพรจะมา ที่ใต้ยอดไม้เรียงรายสลับ และเมื่อท้องฟ้าพลันมืดดับ อยากไปให้พ้นกำแพงที่กั้นนี้ รอจนพรจะมา และต้องถึงวันนึงบ้าง ยังเชื่อว่ามีสักทาง สิ่งเกินคาดฝันจะเจอฉันสักที แค่หลับตาไว้ก็เห็น เด็กสาวที่เราควรเป็น แต่ยังดูเขาซ่อนเร้น ไม่เปิดออกมา จะมีวันได้พบไหมนั่น งั้นอาจจะต้องอีกปีแล้วกัน รอจนพรจะมา เขาว่าไว้ถ้าอยากขอพร ให้เปล่งถ้อยคำวิงวอน สะท้อนและก้องดัง ก้องดัง ก้องดัง ก้องดัง แล้วรอให้เสียงนั่นเล่า นำฝันให้ย้อนคืนเรา ดั่งเสียงที่ก้องดัง ก้องดัง ก้องดัง นี่เสียงสะท้อนมันก้องดังพลั่นสนั่นไหว แต่ฉันยังไม่ไปไหน * รอจนพรจะมา มากกว่าผืนน้ำที่ฟังคำอ้อนวอน รอจนพรจะมา ต้องได้ถึงตาเราบ้าง ขอให้ได้มีสักทาง หัดให้พร้อมเป็นลูกที่พ่อสอน.. คนที่คิดและก้าวออกไป เปิดใจและพูดไม่มีหวั่นไหว คนที่คิดและกล้าพยอง ไม่เคยรอให้ใคร.. ปกป้อง ก็ทำได้แค่ในฝัน หรือเปล่า เมื่อตื่นมาก็แค่ฉัน คนเก่า รอจนพรจะมา.. รอจนพรจะมา รอจนพรจะมา..
