รองช้ำ

ตอนเธอไม่มีใคร ไม่รู้ ว่าฉันอยู่ตรงไหน.. ทำไมเราไม่เจอกัน ตอนฉันไม่มีใคร ไม่รู้.. ว่าเธอไปอยู่ตรงไหน.. ทำไมถึงไม่พอดีกัน เขามัน Safe Zone แต่ผมมัน Sad Zone บอกว่าเราคบกัน แต่เหมือนผมอยู่ Alone ใจผมอยู่กับคุณ ใจคุณอยู่กับใคร บอกจะเลิกกัน เหมือนเคาะกะลาให้หมาดีใจ อยู่กันสองคน คุณก็แสนดี พอเวลาเขามา ผมก็สัมภเวสี วกวน ปะปน สับสัน ทุกข์ทน ไร้ตัวตน อย่างกะผมไม่ใช่คน เป็นคนสำคัญเวลาเขามีปัญหา มึงไม่ใช่ที่หนึ่ง แต่มึงคือที่ปรึกษา ยามเขาดีกัน มึงก็ไม่ต่างจากหมา รอแฟนเขาหลับ เขาถึงจะโทรมาหา เหมือนเป็นขอทาน ขอเศษเวลา มันไม่ใช่ความรัก มันคือความเวทนา คนที่มาทีหลัง แล้วมันไม่ดังกว่า คนมาทีหลัง เขาเรียกว่าพังกว่า มาเจอคนที่ใช่ ในเวลาที่ไม่ใช่ มันเป็นความจัญไร ของโชคชะตา เป็นรองมันช้ำ ที่เดิมซ้ำ ๆ โดนเหยียบ โดนย่ำ อยู่บนส้นบาทา ตอนเธอไม่มีใคร ไม่รู้ ว่าฉันอยู่ตรงไหน.. ทำไมเราไม่เจอกัน ตอนฉันไม่มีใคร ไม่รู้.. ว่าเธอไปอยู่ตรงไหน.. ทำไมถึงไม่พอดีกัน ( 2 Times ) ละแม่นว่านางเอ๋ยอุกอั่งฮ่าย แม่นว่าเหลือใจหลาย เมื่อน้องมีไผ.. ก็ได้แต่จอบ ก็ได้แต่แนม แซมแลมสายตาบ่กล้าเว้า บ่ฮัก บ่แพง บ่ได้ว่า ตั๋วกันปานว่า เฮ็ดได้จั่งใด๋.. แสนเสียดายที่คนผู้ฮ้ายคืออ้ายได้แค่ฝัน ออนซอนแต่เพิ่นผู้เคียงใกล้ หม่องได่คักหม่องใดไค่ คือสิได้.. ตอนเธอไม่มีใคร ไม่รู้ ว่าฉันอยู่ตรงไหน.. ทำไมเราไม่เจอกัน ตอนฉันไม่มีใคร ไม่รู้.. อุ.. อุ๊.. อุ้ววว อูววว.. ทำไมถึงไม่พอดีกัน วกวน ปะปน สบสัน ทุกข์ทน ( 2 Times )