รถไฟขนเด็ก

คงอีกไม่นาน ที่ต้องเอ่ยคำลา โอ้ดวงแก้วตา เจ้าต้องจากลาไกล ไปอยู่ไกลสุดโพ้น พบผู้คนเมืองใหม่ ไปเพื่อความสดใส ของชีวิตตน คงเป็นเพราะเรา ที่กำเนิดมาจน หากให้ลูกทน แม่สุดละอายใจ พ่อเจ้าเป็นทหาร นานแสนนานที่หายไป เป็นหรือตายไฉน ไม่หวนกลับมา * หวูดแตรรถไฟ เหมือนกรีดลงกลางใจของแม่ หวังก็เพียงแค่ชีวิตลูกดีกว่า แอปเปิลลูกน้อย เผื่อเจ้าหิวระหว่างขึ้นมา เสื้อตัวหนาๆ ให้เจ้าห่มนอน คงจะแสนนาน กว่าลูกจะกลับมา แม่เฝ้าภาวนา พร่ำสวดมนต์ขอวอน ให้เจ้าเป็นที่รัก เชื่อฟังที่เขาสั่งสอน แม่จะกล่อมเจ้านอน เมื่อลูกกลับมา * หวูดแตรรถไฟ เหมือนกรีดลงกลางใจของแม่ หวังก็เพียงแค่ชีวิตลูกดีกว่า แอปเปิลลูกน้อย เผื่อเจ้าหิวระหว่างขึ้นมา เสื้อตัวหนาๆ ให้เจ้าห่มนอน คงจะแสนนาน กว่าลูกจะกลับมา แม่เฝ้าภาวนา พร่ำสวดมนต์ขอวอน ให้เจ้าเป็นที่รัก เชื่อฟังที่เขาสั่งสอน แม่จะกล่อมเจ้านอน เมื่อลูกกลับมา