รจนาเอย

ย่างย้ำฝ่าดงพงพี ก้าวข้ามผ่านทิวาราตรี มีดอกไม้สีแดงทัดหู ผิวก็คล้ำดำดูไม่น่ามอง ผมก็หยิกดั่งคนป่าซาไก ปากดันแดงดังลูกแตงที่สุกในดง เครื่องทรงก็นุ่งสีแดงช่างน่าขัน มองยังไงกันนะมันก็ไม่เหมือนคน โอ้เจ้าเงาะรอนแรมจะออกจากป่า มุ่งสู่พาราเพื่อเสี่ยงคู่จากลูกเจ้าเมือง เลื่องลือโฉมทั้งเจ็ดธิดา งามดั่งนางฟ้า แข่งกับบรรดาเจ้าชายร้อยหัวเมือง คิดไปแล้ว ช่างเป็นเรื่องน่าขัน ชะ เออ เอิง เอย.. * แต่แล้วดั่งเทวดาท่านปั้นแต่ง เจ้าหญิงทั้งหกได้คู่สมใจ เหลือคนสุดท้องแม่รจนาชะเอิงเอย ไม่มองเจ้าชายแต่เห็นเงาะเป็นทอง เสี่ยงมาลัยเพื่อฝากชีวิต คงเป็นฟ้าลิขิต ให้เกิดเพื่อได้เป็นคู่ครอง ข้างนอกไม่สวยแต่ข้างในเป็นทอง ถึงใครไม่มอง แต่ฉันจะมอง มองแค่เธอ.. รจนาเอย โอ้เจ้าเงาะรอนแรมจะออกจากป่า มุ่งสู่พาราเพื่อเสี่ยงคู่จากลูกเจ้าเมือง เลื่องลือโฉมทั้งเจ็ดธิดา งามดั่งนางฟ้า แข่งกับบรรดาเจ้าชายร้อยหัวเมือง คิดไปแล้ว ช่างเป็นเรื่องน่าขัน ชะ เออ เอิง เอย.. ชะ เอ่อ เอิง เอย.. * แต่แล้ว ดั่งเทวดาท่านปั้นแต่ง เจ้าหญิงทั้งหกได้คู่สมใจ เหลือคนสุดท้อง แม่รจนาชะเอิงเอย ไม่มองเจ้าชายแต่เห็นเงาะเป็นทอง เสี่ยงมาลัยเพื่อฝากชีวิต คงเป็นฟ้าลิขิต ให้เกิดเพื่อได้เป็นคู่ครอง ข้างนอกไม่สวยแต่ข้างในเป็นทอง ถึงใครไม่มอง แต่ฉันจะมอง ข้างนอกไม่สวยแต่ข้างในเป็นทอง ถึงใครไม่มอง แต่ฉันจะมอง มองแค่เธอ.. แม่รจนาเอย.. ( 2 Times )