//
มันท้อใจเหลือเกินเพื่อนเห้อ มันทุกข์ใจเหลือเกินรู้หม้าย ก็ชีวิตเคยสุขสบาย วันนี้ต้องอดต้องทน สู้จนน้ำตาล้นปรี่ เพื่อนปรับทุกข์ที่มีแค่เงาวันนี้ นั่งร้องไห้สักกี่ที ก็ต้องรีบเช็ดน้ำตา มันเหนื่อยมันล้าขาแขนไม่มีแรง แต่แสดงให้ใคร เห็นไม่ได้ เก็บความอ่อนแอ.. เอาไว้ แล้วเดินต่อไป ด้วยใจที่มุ่งมั่น * ไม่ต้องยืนให้สูง ไม่ต้องยืนให้เด่น ขอแค่ยืนให้เป็นแล้วไม่ล้มก็พอ ในวันที่รู้สึกท้อ อย่าคิดว่าไม่เหลือใคร ส่องกระจกแล้วยิ้มเข้าไว้ ถึงวันนี้ไม่เหลือใครยังเหลือตัวเราเอง ใครจะดูถูกเราอย่าดูถูกตัวเอง ก้าวต่อไปด้วยหัวใจนักเลง ต้องยืนให้ได้ด้วยตัวเราเอง สู้ชีวิต.. มากๆ แต่ชีวิตก็ดันสู้กลับ กี่บาดแผลไม่ต้องนับ เพราะมันนั้นนับไม่ถ้วน เก็บความหวังเป็นแรงผลักดัน ล้มเหลวเหลวให้ชิน หาก win จะได้รู้ถิ่นที่มา แล้วเรื่องร้ายๆ ที่ผ่านเข้ามา จะเป็นเรื่องธรรมดา เมื่อเวลาผ่านไป มันเหนื่อยมันล้าขาแขนไม่มีแรง แต่แสดงให้ใคร เห็นไม่ได้ เก็บความอ่อนแอ.. เอาไว้ แล้วเดินต่อไป ด้วยใจที่มุ่งมั่น * ไม่ต้องยืนให้สูง ไม่ต้องยืนให้เด่น ขอแค่ยืนให้เป็นแล้วไม่ล้มก็พอ ในวันที่รู้สึกท้อ อย่าคิดว่าไม่เหลือใคร ส่องกระจกแล้วยิ้มเข้าไว้ ถึงวันนี้ไม่เหลือใครยังเหลือตัวเราเอง ใครจะดูถูกเราอย่าดูถูกตัวเอง ก้าวต่อไปด้วยหัวใจนักเลง ต้องยืนให้ได้ด้วยตัวเราเอง * ไม่ต้องยืนให้สูง ไม่ต้องยืนให้เด่น ขอแค่ยืนให้เป็นแล้วไม่ล้มก็พอ ในวันที่รู้สึกท้อ อย่าคิดว่าไม่เหลือใคร ส่องกระจกแล้วยิ้มเข้าไว้ ถึงวันนี้ไม่เหลือใครยังเหลือตัวเราเอง ใครจะดูถูกเราอย่าดูถูกตัวเอง ก้าวต่อไปด้วยหัวใจนักเลง * ไม่ต้องยืนให้สูง ไม่ต้องยืนให้เด่น ขอแค่ยืนให้เป็นแล้วไม่ล้มก็พอ ในวันที่รู้สึกท้อ อย่าคิดว่าไม่เหลือใคร ส่องกระจกแล้วยิ้มเข้าไว้ ถึงวันนี้ไม่เหลือใคร เหลือตัวเราเอง ใครจะดูถูกเราอย่าดูถูกตัวเอง ก้าวต่อไปด้วยหัวใจนักเลง ต้องยืนให้ได้ด้วยตัวเราเอง
