A|G#m|F#m|E( 2 Times )
นกน้อยAคล้อยบิน เจ้าถวิลG#mถึงสิ่งใด
เป็นเพราะเหตุใดเF#mจ้าจึงบิน โผยผินEลาถิ่นไป
จากถิ่นที่เคยAอยู่กิน เจ้ากลับบินG#mลาถิ่นไกล
ข้าอยู่ตรงนี้ไF#mม่ค่อยชิน ยังคอยคถึงEถึงกลิ่นกาย
ยามแสงAอัสดง ข้าเหมือนกระทงที่หลงทาง
ยศฐาG#mมิมั่นคง มิเหมือนนายพลรึขุนนาง
ข้ายอมตายF#mยอมพลีชีพ ถ้าหากแม้นเจ้าคือสงคราม
รักเจ้าEคือหนึ่งเดียว มิหวังหัวใจรึผลตาม
ใจยักษ์Aใจษาเกินไปไหม รักที่เอ่ยG#mออกไปให้ใครใช้
คำมั่นสัญญาF#mไม่ต้องเอ่ยให้อมไว้
คำว่ารักที่เจ้าได้เอ่ยEจะคิดซะว่าเพียงลมร้าย
รูปเจ้าAช่างงามนัก ดั่งกับไม้หมากเชี่ยนดี
ถ้าหากว่าข้าG#mพรั้งปากไป ข้าคงจะโดนเจ้าเฆี่ยนตี
แพ้รักF#mมาหลายครา ต้องเสียน้ำมาหลายที
ใบบัวบกEกี่ใบ แผลใจจะหายดี
เกสรใดหอมA แมลงก็ตอมจนตายไป G#m
มีความหวานมาหลอกล่อF#m ให้พวกแมลงมันตายใจ E
เจ้าก็เช่นกันA ใช้มารยาหญิงกับชายใด G#m
ก็เหมือนกับดอกไม้งามF#m แต่เจ้านั้นงามเพียงแค่กาย E
* แล้วเธอยังจำได้ไหมA วันเวลาที่เคยร่วมใช้มG#mา
ทุกอย่างที่ฝันเอาไว้ F#mมันพังทลายในพริบตาE
เธอไม่ได้ผิดอะไร Aถึงแม้จะทิ้งฉันไว้ทั้งน้ำG#mตา
ฉันควรยินดีใช่ไหมF#m ถ้าหากว่าเธอเจอคนที่ดีกEว่า
A|G#m|F#m|E( 2 Times )
พยาAยามเข้าใจ เมื่อถึงเวลาG#mที่เธอต้องไป
คนทางนี้ไF#mม่ต้องเป็นห่วง ถึงแม้จะเจ็บEมากมายเท่าไร
แค่ได้เห็นรอยยิ้มAของคนที่ฉัน
นั้นฝันเอาไว้G#m you can callF#m me E
ร้องให้ตายเท่าไรก็Aคงไม่ได้เธอคืนมาG#m
ต้องดีอีกซักแค่ไหนF#mฉันถึงจะได้เธอคืนมาE
คำว่ารักที่พูดไปคAงไม่สำคัญเท่าเงินตราG#m
ตอนที่นึกถึงเธอทุกครั้งF#mมันทำให้ฉันมีน้ำตาE
แอบคิดAถึงเธอทุกครั้งในตอนที่ฉันG#mนั้นอยู่คนเดียว
แอบเพ้อF#mถึงเธอทุกครั้งในตอนที่ฉันEนั้นอยู่คนเดียว
เธอAไม่ต้องพูดมากมายไม่ต้องสัญญาG#m ไม่ต้องมีร่ำลา
ที่เธอพูดมาF#mเธอไม่เคยทำมันได้จริงE
เธอAไม่ต้องพูดมากมายไม่ต้องสัญญาG#m ไม่ต้องมีร่ำลา
ที่เธอพูดมาF#mเธอไม่เคยทำมันได้จริงE
( ซ้ำ * , * )
A|G#m|F#m|E( 2 Times )