ยังฮักคือเก่า

ถึงปัจจุบัน บ่โทรหากัน คือวันก่อนๆ แต่ใจเปียกปอน เปื้อนน้ำตา ยังคอยฟังข่าว ลงจากตำแหน่งคนฮัก หลังจากที่น้องเลือกเขา ฝึกเป็นแฟนเก่า ซ่อนความเศร้าสู้เหงาด้วยงาน เหมือนดั่งความฝัน ตอนเย็นเมื่อวานหน้าจอส่งข่าว ข้อความเหงาๆ จากเบอร์เจ้าว่าเขาทิ้งกัน ถามอ้ายว่าคิดจั่งใด๋ ถ้าขอกลับมาร่วมฝัน ใจรีบยืนยัน เป็นคำเว้าสั้นๆ ฝากไป ถ้าเอาความฮักตั้งไว้ แล้วนำความเสียใจมาลบ หารด้วยความเจ็บวันจบ ก็ยังพบฮักเหลือล้นใจ บ่ตั๋วดอกว่าเคยโกรธ แต่ยกโทษแบบบ่มีเงื่อนไข ถ้อยคำของลมหายใจ บอกว่าอ้ายยังฮักบ่จาง * ลบเถิดความหลังกลับมาร่วมทางคือวันเก่าๆ แค่จบจากเขา คำว่าเราเปิดรอทุกทาง เก็บคำปลอบใจไว้รอ หนึ่งก็คือบ่เป็นหยัง สองคือแม้เจ้าหลงทาง แต่ใจอ้ายยังฮักคือ.. เก่า สิ่งที่เจ้าเฮ็ดกับอ้ายในมื้อที่ผ่านมา ก็ยอมรับว่าทั้งเจ็บและเสียใจ แต่เจ็บปวดป่านใด๋หัวใจอ้ายก็ยังบอกว่า ยังฮักคือเก่า… ( ซ้ำ * )