ยอมโง่ดีกว่า น้ำแข็ง ทิพวรรณ

* แล้วแต่บุญแต่กรรม จะยู้นำหนุนส่ง

กะตามใจเจ้าประสงค์ สิเมตตาหรือฆ่าใจ

สิตั๋วต่อว่าบ่ได้มีคนใหม่

กะสิยอมโง่ให้ ย้อนฮักหลายกะยังว่า

แหงนCมองฟ้ายอมรับชะตากรรม

เจ็บAmนำๆ บ่ฟังคำเตือนไผ

ตั๋วเจ้าของFว่าเขาบ่ได้นอกใจ

ย่านตายGแต่เขาสิป๋า

ทั้งCที่เขาบ่ได้สนแม้แต่น้อย

ตามAmเขาต้อยๆ ปานว่าคนไร้ค่า

นั่งFฮ้องไห้ผัดเสยปานหมา

ปานGคนบ้าบ่มีแนวปัว

หลับหูหAmลับตา ภาวนาEmให้เขาเห็นใจ

เอาใจใFห้เขาทำร้ายและจนGบ่มีชิ้นดี

* แล้วแต่บุญแต่กรรมF จะอยู่นำหนุนส่งG

กะตามใจเจ้าประสงEmค์ สิเมตตาหรือฆ่าAmใจ

สิตั๋วต่อDmว่าบ่ได้มีคนใหม่G

กะสิยอมโง่ให้ย้EmอนฮักหลายกะยังAmว่า

คงสิเจ็บFบ่ฮอดตายดอกติ G

ไผสิว่าEmสมองบ่มีกAmะอย่า

คือสิแม่นDmกรรมเก่า ตะกี้ตะก่อนEmสร้างมา

เทื่อนี้เFลยเจ็บส่ำฟ้าG..

ยอมโง่ดีกว่าแต่อย่าCถิ่มกัน

หลับหูหFลับตา ภาวนาEmให้เขาเห็นใจ

เอาใจใDmห้เขาทำร้ายและจนGบ่มีชิ้นดี

* แล้วแต่บุญแต่กรรมF จะอยู่นำหนุนส่งG

กะตามใจเจ้าประสงEmค์ สิเมตตาหรือฆ่าAmใจ

สิตั๋วต่อDmว่าบ่ได้มีคนใหม่G

กะสิยอมโง่ให้ย้EmอนฮักหลายกะยังAmว่า

คงสิเจ็บFบ่ฮอดตายดอกติ G

ไผสิว่าEmสมองบ่มีกAmะอย่า

คือสิแม่นDmกรรมเก่า ตะกี้ตะก่อนEmสร้างมา

เทื่อนี้เFลยเจ็บส่ำฟ้าG..

* แล้วแต่บุญแต่กรรมF จะอยู่นำหนุนส่งG

กะตามใจเจ้าประสงEmค์ สิเมตตาหรือฆ่าAmใจ

สิตั๋วต่อDmว่าบ่ได้มีคนใหม่G

กะสิยอมโง่ให้ย้EmอนฮักหลายกะยังAmว่า

คงสิเจ็บFบ่ฮอดตายดอกติ G

ไผสิว่าEmสมองบ่มี.G#m. กะอย่Amา

คือสิแม่นDmกรรมเก่า ตะกี้ตะก่อนEmสร้างมา

เทื่อนี้เFลยเจ็บส่ำฟ้าG..

ยอมโง่ดีกว่าแต่อย่าถิ่มกัน