//
เว้าซือๆ ตอนนี้ บ่มีฮอดแฮงสิหายใจ ตั้งแต่มื้อที่อ้ายเลือกไปกับเขาคนนั้น ปานถืกฟ้าผ่าหัวใจ ปานเอาไฟมาสุมใจกัน คือให้เขามาเหยียดหยัน เฮ็ดกันคักแท้ * บ่เหลือจักหน่อยเลยบ่ ความฮักสองเฮา ความผูกพันธ์ในคืนวันเก่าจบแล้วแม่นบ่ ** แต่น้ำตามันไหล มันตัดใจจากอ้ายบ่ลง สมองยังคงคึดฮอดแต่ภาพเก่าๆ ทุกความทรงจำยังติดในใจทุกเรื่องราว เมื่ออ้ายเลือกเขาน้องกะสิยอมเป็นฝ่ายไป แต่จักว่ามื้อใด.. วันใดสิเซาฮ้องให้ได้จักเทือ คนเคยฮักกันเคยผูกพันธ์เคยดูแล คนเคยเทคแคร์มาผันแปลเบิดแล้วใจ หม่องที่เคยย่าง เคยยืนเคียงข้างอยู่กับอ้าย มื้อนี้กลับกลาย เป็นของผู้ใหม่โอ้ย.. ใจคน ( ซ้ำ * , ** , ** ) แต่จักว่ามื้อใด.. วันใด.. หัวใจดวงนี้สิเซาเจ็บ