F|F|C|C
มองFเส้นทางที่เรากำลังเดิน
รับรู้ว่ามันยังไม่ไกลC
มองFเส้นทางที่เรากำลังไป
มันไกลจนแทบมองไม่เห็นC
มุ่งFหน้าตรงฝ่าดงแห่งความเหยียดหยาม
คำถามCมากมายที่เราต้องเผชิญ
บางครั้งFก็เดินอย่างคนตาบอดG
กอดคอให้เพื่อนช่วยนำทางC
วันFที่ฉันอ่อนแอจนหมดแรง
หันหลังก้มหน้ายอมรับมันC
มีใครFบางคนเดินมาบอกกับฉัน
นั่นมึงกำลังจะไปไหนC
ฝันFที่เรายังร่วมกันฝ่าฟัน
หากหยุดตรงนั้นCทิ้งมันและเดินหนีไป
เหนื่อยก็พักFเอาแรงให้ดีเสียก่อนG
หากมึงเดินไปกูเดินตามC
แม้วัAmนใดที่โลกGใบนี้ ไม่มีที่ยืFน
แม้วัAmนใดที่ใครGคนอื่น ไม่แลเหลียวF
แม้สุAmดท้าย จะมีแGค่มึง ตัวคนเดียวF
โปรดมองมาทางAmนี้ จงมองมาทางGนี้
จดจำไว้ให้ดีF.. Gมึงยังมีกู C
กอดFคอร่วมเป็นGร่วมตาย จนหัวหงอกAm
แบ่งFปันเรื่องราวGมากมาย ต่อจากนี้ Am
ร่วมFสุขร่วมทุกGข์ร่วมฝัน
หัวEmเราะร้องไห้ด้Amวยกัน
ตราบFจนถึงวันนั้นG จวบจนชีวาวายC
กอดFคอร่วมเป็นGร่วมตาย จนหัวหงอกAm
แบ่งFปันเรื่องราวGมากมาย ต่อจากนี้ Am
ร่วมFสุขร่วมทุกข์Gร่วมฝัน
หัวEmเราะร้องไห้ด้Amวยกัน
ตราบFจนถึงวันนั้นG จวบจนชีวาวายC
F|F|C|C
แม้วัAmนใดที่โลกGใบนี้ ไม่มีที่ยืFน
แม้วัAmนใดที่ใครGคนอื่น ไม่แลเหลียวF
แม้สุAmดท้าย จะมีแGค่มึงตัวคนเดียวF
โปรดมองมาทางAmนี้ จงมองมาทางGนี้
จดจำไว้ให้ดีF.. Gมึงยังมีกู C