มาเด้อขวัญอ้าย

มาเด้อขวัญเอ้ย.. ขวัญไปลี้อยู่ไส เขากำลังสิป้อนไข่กันแล้ว ให้ฟ้าว.. คืนมา ขวัญไปอยู่ท่งหม่นดงอยู่กองเฟือง ขวัญเจ้าไปอยู่เมืองหลบลี้หนีหน้า ให้มาเบิ่งมาเห็นกับตา ว่าเป็นย้อนหยัง เจ้าจั่งทิ่มไป อ้ายมันทุกข์มันยาก บ่สมฮักเจ้าดอกนาง อ้ายคงบ่มีทางสิพาเจ้าไปฮอดฝัน แค่มื้อนึงเจ้าเคยอยู่ค้างกัน ท้อนั้นกะบุญหัว.. * มาเด้อขวัญอ้าย ขวัญไปลี้อยู่ไสให้ฟ้าวคืนมา มาเบิ่งให้เห็น.. กับตา ว่าเขากับเจ้าสมกันป่านได๋ เขาเอิ้นขวัญเจ้าบ่าวเจ้าสาว มันเจ็บคือมีดกรีดใจ ให้เป็นคู่แก้วให้ฮักกันหลายๆ ขวัญอ้ายมาเด้อ กะจักสิลืมง่ายบ่น้อหล่า ช่วงเวลาที่อ้ายมีเธอ เข้าใจกันแหน่เด้อ คั่นอ้ายเผลอคึดฮอดจนอยากโทรหา แต่ก็บ่ต้องห่วงดอกเด้อคนดี ขอแค่ให้เจ้ามีความสุขก็พอแล้วล่ะ ได้มาเบิ่งได้เห็นกับตา เข้าใจแล้วว่า เป็นหยังเจ้าจั่งทิ่มไป อ้ายมันทุกข์มันยาก บ่สมฮักเจ้าดอกนาง อ้ายคงบ่มีทางสิพาเจ้าไปฮอดฝัน แค่มื้อนึงเจ้าเคยอยู่ค้างกัน ท้อนั้นกะบุญหัว.. * มาเด้อขวัญอ้าย ขวัญไปลี้อยู่ไสให้ฟ้าวคืนมา มาเบิ่งให้เห็น.. กับตา ว่าเขากับเจ้าสมกันป่านได๋ เขาเอิ้นขวัญเจ้าบ่าวเจ้าสาว มันเจ็บคือมีดกรีดใจ ให้เป็นคู่แก้วให้ฮักกันหลายๆ โอโอ้ย.. * มาเด้อขวัญอ้าย ขวัญไปลี้อยู่ไสให้ฟ้าวคืนมา มาเบิ่งให้เห็นกับตา ว่าเขากับเจ้าสมกันป่านได๋ เขาเอิ้นขวัญเจ้าบ่าวเจ้าสาว มันเจ็บคือมีดกรีดใจ ให้เป็นคู่แก้วให้ฮักกันหลายๆ ขวัญอ้ายมาเด้อ ให้เจ้าเป็นคู่แก้วให้ฮักกันหลายๆ ขวัญอ้าย.. มา.. เด้อ..