มายา

ฝากสายลมพา พัดใจลอยล่อง ดวงใจหม่นหมองครองแต่ความเหงา สับสนเส้นทาง เคว้งคว้างว่างเปล่า วอนลมพัดเอา ดวงใจ ไปที * สู่ฟ้าวิมาน พบพานดาวเดือน ยังคงเป็นเพื่อน มิเลือนห่างหาย ชั่วฟ้าราตรี ไม่มีแหนงหน่าย หากเสื่อมสลาย คงเป็น ใจคน ** คนเอย มักใจเปลี่ยนแปลง อำนาจแสดง แต้มแต่งมายา มายา ที่คอยหลอกหลอน หมุนเวียนเปลี่ยนตอน ยอกย้อนให้.. ตรม ( ซ้ำ * , ** )