Bm|G|Bm|G
ฟ้ามันไกลBm แต่ก็ใจยัGงอยากจะเจอ
สิ่งที่สูงDค่า สิ่งที่ล้ำAค่า
ต้องทนGไปในเมื่อAใจอยากจะเจอBm
ก็ต้องทนไป Bmก็สิ่งที่เธอGหวังมันไม่สูงไป
คงมีสักDวัน สิ่งที่เธอAลำบากมานาน
เธอจะเจอG คนที่เAธออยากจะเจอBm
รู้ก็Emรู้อยู่ฟ้ายังไกลBmอยู่
แต่คงมีสัGกวัน..
เธอจะเจอEm คนที่เธออยากจะเจอF#m..
* เพราะผู้ชายมีมากกว่าฝูงหมาG
เธอจะเสียเวลาAกับคนๆ นั้นทำไม D
มองออกไปให้ไกลG
ไปหาคนใหม่Aยังมีคนที่ดีกว่าD
ชีวิตเป็นของเธอGเก็บไว้ที่เธอA
อย่าเอาF#mฝากไว้กับใครBm
ปล่อยเขาไป Gถ้าเขาAไม่เต็มใจจะอยู่
Bm|G|Bm|G
อย่าEmร้องไห้เลย
ก็เพราะว่ามันไม่มีปBmระโยชน์
ร้องEmไห้ไป ก็คงไม่มีใครเขามาBmขอโทษ
จงEmอดทนไว้เพราะความอดทน
นั้นมีปBmระโยชน์
จงอดทนไว้ G จงอดทนไว้ Em
จงอดทนไว้.F#m.
* เพราะผู้ชายมีมากกว่าฝูงหมาG
เธอจะเสียเวลาAกับคนๆ นั้นทำไม D
มองออกไปให้ไกลG
ไปหาคนใหม่Aยังมีคนที่ดีกว่าD
ชีวิตเป็นของเธอGเก็บไว้ที่เธอA
อย่าเอาF#mฝากไว้กับใครBm
ปล่อยเขาไป Gถ้าเขาAไม่เต็มใจจะอยู่
Bm|Em|Bm|Em
G|D|Em|F#m
* เพราะผู้ชายมีมากกว่าฝูงหมาG
เธอจะเสียเวลาAกับคนๆ นั้นทำไม D
มองออกไปให้ไกลG
ไปหาคนใหม่Aยังมีคนที่ดีกว่าD
ชีวิตเป็นของเธอGเก็บไว้ที่เธอA
อย่าเอาF#mฝากไว้กับใครBm
ปล่อยเขาไป Gถ้าเขาAไม่เต็มใจจะอยู่.Bm.
* เพราะผู้ชายมีมากกว่าฝูงหมาG
เธอจะเสียเวลาAกับคนๆ นั้นทำไม D
มองออกไปให้ไกลG
ไปหาคนใหม่Aยังมีคนที่ดีกว่าD
ชีวิตเป็นของเธอGเก็บไว้ที่เธอA
อย่าเอาF#mฝากไว้กับใครBm
ปล่อยเขาไป Gถ้าเขาAไม่เต็มใจจะอยู่ Bm
ปล่อยเขาไป Gถ้าเขาAไม่เต็มใจจะอยู่.Bm.
