มันถึงเวลาที่ต้องใจดีกับตัวเองให้พอ

เห็นเธอยิ้มได้แล้ว โดยไม่มีฉัน Story ลงรูปวัน ที่เธอ เริ่มใหม่ ดีใจกับเธอนะ ติดที่ฉันยังลืม ไม่ได้เลยต้อง เดินทางไกล ไปหายใจลำพัง เดินทางไปรับตัวเองกลับมา.. * มันถึงเวลาที่ต้องใจดีกับตัวเองให้พอ บอกใจให้รู้ว่า.. ไม่มีใครหัวใจดวงนี้ยังอยู่ ฉันยังมีความสุขได้อยู่ และต้องทำเพื่อตัวเองสักที จะยิ้มในกระจกบอกตัวเรา ว่าเก่งที่สุดแล้ว ไม่เป็นไรนะ ถ้าเขาจะไป หัวใจต้องไม่สลาย.. แม้จะกลั้นน้ำตาไม่ได้ แต่ฉันจะพาตัวเองผ่านไป ท้องฟ้าฤดูที่มันครึ้มฝน ทำคนเหงา บาดเจ็บสักเท่าไหร่ เท่าไหร่ เท่าไหร่ ก็ต้องไปต่อ เลิกรอ.. สักที.. ฉันมีค่ากว่านี้ได้ Trip นี้ต้อง Move On เก็บอาการซ่อนไว้ข้างในว่า ลึกๆ หัวใจมันยังคงทำใจไม่ไหว.. ( Wo Wo Wo Wo ) มันถึงเวลาที่.. มันถึงเวลาที่.. * มันถึงเวลาที่ต้องใจดีกับตัวเองให้พอ บอกใจให้รู้ว่า.. ไม่มีใครหัวใจดวงนี้ยังอยู่ ฉันยังมีความสุขได้อยู่ และต้องทำเพื่อตัวเองสักที จะยิ้มในกระจกบอกตัวเรา ว่าเก่งที่สุดแล้ว ไม่เป็นไรนะ ถ้าเขาจะไป หัวใจต้องไม่สลาย แม้จะกลั้นน้ำตาไม่ได้ แต่ฉันจะพาตัวเองผ่านไป จะให้อภัยตัวเอง จะหัวเราะให้บ่อยๆ ไปที่ๆ ฉันอยากไป.. กินของกินอร่อย ให้ตัวเองได้พัก รักตัวเองให้เป็น.. จะให้อภัยตัวเอง (เก่งที่สุดแล้ว) จะหัวเราะให้บ่อยๆ (ก็แค่ฮึบไว้) ไปที่ที่ฉันอยากไป (หัวใจ) กินของกินอร่อย (แตกสลาย) ให้ตัวเองได้พัก (แต่ต้องไหว) รักตัวเองให้เป็น (ไม่เป็นไรนะ) ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร