มนตราเมืองกรุง

มนตราแห่งเมืองกรุง ทำผ้าถุงรุย คำพูดคุย รสนิยม ของน้องเปลี่ยนไป เคยอาบแสงจันทร์ พอมาอยู่เมืองน้องอาบแสงไฟ แหลงกลางก็ยังปลายๆ ถึงไม่แหล่งใต้ก็ยังทองแดง ภายนอกเปลี่ยนได้ แต่เลือดในกายคนใต้เต็มๆ น้องเกิดเป็นลูกน้ำเค็ม ติดกับทะเลไม่ช่ายค้นดู อย่ามาขี้หก คิดว่าตัวเองนั้นเป็นโฮโซ ดมจากลิ่นปากก็รู้ ลูกตอเป็นโล ที่น้องกินไป * ขี้หกใคร ขี้หกได้ แต่ขี้หกตัวเองไม่ได้ แหลงได้พรือไม่ช่ายคนใต้ เมื่อน้องยังแหลกลางทองแดง ไม่ต้องอายน้องสาวเห้อ ธรรมชาติไม่ต้องตกแต่ง อยู่น้องอีแหลงไม่แหลง ว่าเป็นคนใต้ มนตราแห่งเมืองกรุง นุ่งผ้าบางๆ กลัวน้องนางลืมกลอนโนราห์ ท่ารำอ่อนช้อย เคยนุ่งผ้าถุง.. โจมอก เปลี่ยนเป็นเอวลอย พี่บ่าวยังตั้งตาคอย ให้น้องกลับตัวกลับใจกลับบ้าน * ขี้หกใคร ขี้หกได้ แต่ขี้หกตัวเองไม่ได้ แหลงได้พรือไม่ช่ายคนใต้ เมื่อน้องยังแหลกลางทองแดง ไม่ต้องอายน้องสาวเห้อ ธรรมชาติไม่ต้องตกแต่ง อยู่น้องอีแหลงไม่แหลง ว่าเป็นคนใต้ * ขี้หกใคร ขี้หกได้ แต่ขี้หกตัวเองไม่ได้ แหลงได้พรือไม่ช่ายคนใต้ เมื่อน้องยังแหลกลางทองแดง ไม่ต้องอายน้องสาวเห้อ ธรรมชาติไม่ต้องตกแต่ง อยู่น้องอีแหลงไม่แหลง ว่าเป็นคนใต้ มนตราแห่งเมืองกรุง นุ่งผ้าบางๆ กลัวน้องนางลืมกลอนโนราห์ ท่ารำอ่อนช้อย เคยนุ่งผ้าถุง.. โจมอก เปลี่ยนเป็นเอวลอย พี่บ่าวยังตั้งตาคอย ให้น้องกลับตัวกลับใจกลับบ้าน เคยนุ่งผ้าถุง.. โจมอก เปลี่ยนเป็นเอวลอย พี่บ่าวยังตั้งตาคอย ให้น้องกลับตัวกลับใจกลับใต้..