D|F#m|EmA|D
เลิกBmกันไปตั้งดน ต่างคนF#mกะต่างมีใหม่
แต่ในใEmจน้องลืมอ้ายAบ่ได้ จักDมื้อใด๋สิลืม
บ่โทษฟ้าBmบ่โทษผู้ใด๋ โทษแต่ใจเF#mจ้าของที่ซึม
ตรงกันข้ามEmกับอ้ายที่ลืมAน้องเบิ้ดหัวใจD
ได้แต่มาGนั่งเศร้า ได้แต่นั่งกAอดเข่าเหงาอยู่ข้Bmางเตียง
ตรงที่เฮาเGคยเคียง เคยมีพียงAสองเฮา มื้อนี้มีDเพียงเขา
มีแต่เงาGข้างกาย ต้องทุรนAทุราย
ปานตายF#mกะต้องอดเอาBm
มื้อนี้อ้ายEmกลายเป็นของเขา เฮาAมันแค่ความหลัง
* สมน้ำหน้าเจ้าของG มานั่งฮ้องAไห้
แนมไปไสF#mเห็นเพียงภาพเก่าBm
ภาพGที่สองเฮาAเคยมีความสุขDนำกัน
อุกใจแท้เด้มGานั่งเสียAใจ
แต่สุดท้ายF#mคนแพ้กะคือฉันBm
ถิ่มเขาแล้วEmมานั่งเพ้อฝัน
ทั้งที่มันA (ผ่านมาแล้วตั้งดล)Bm
GA|F#mC#m
คิดฮอดแท้หนอEm คิดฮอดแต่เพียงภาพAเก่า
( ซ้ำ * , * )
ถิ่มเขาแล้วEmมานั่งเพ้อฝันA
ทั้งที่มันF#7 เป็นแค่เพียงภาพBmเก่า
