ภาพเก่า

เลิกกันไปตั้งดน ต่างคนกะต่างมีใหม่ แต่ในใจน้องลืมอ้ายบ่ได้ จักมื้อใด๋สิลืม บ่โทษฟ้าบ่โทษผู้ใด๋ โทษแต่ใจเจ้าของที่ซึม ตรงกันข้ามกับอ้ายที่ลืมน้องเบิ้ดหัวใจ ได้แต่มานั่งเศร้า ได้แต่นั่งกอดเข่าเหงาอยู่ข้างเตียง ตรงที่เฮาเคยเคียง เคยมีพียงสองเฮา มื้อนี้มีเพียงเขา มีแต่เงาข้างกาย ต้องทุรนทุราย ปานตายกะต้องอดเอา มื้อนี้อ้ายกลายเป็นของเขา เฮามันแค่ความหลัง * สมน้ำหน้าเจ้าของ มานั่งฮ้องไห้ แนมไปไสเห็นเพียงภาพเก่า ภาพที่สองเฮาเคยมีความสุขนำกัน อุกใจแท้เด้มานั่งเสียใจ แต่สุดท้ายคนแพ้กะคือฉัน ถิ่มเขาแล้วมานั่งเพ้อฝัน ทั้งที่มัน (ผ่านมาแล้วตั้งดล) คิดฮอดแท้หนอ คิดฮอดแต่เพียงภาพเก่า ( ซ้ำ * , * ) ถิ่มเขาแล้วมานั่งเพ้อฝัน ทั้งที่มัน เป็นแค่เพียงภาพเก่า