คอร์ดและเนื้อเพลง ภวังค์จิต
เพลงที่เพิ่มโดยทางการ
คีย์: Cแนว: สตริง
|||||
|||||
กาสะลองร่วงห
ล่นพื้น
วัน
คืนเนิ่นนานเปลี่ยวเหงา
ลมห
นาวพัดโ
บกโบย
โ
ชยกลิ่นรักจาก
ใจอ้าย
ให้ล
อยลมไปหาน้อง
เพื่อเ
ป็นผ้าฝ้ายมอบ
ไออุ่น
เ
ฮือนแก้วใด
บ่
งามเท่าความดี
ที่
ตัวน้องมี
ให้
อ้ายนั้นมัน
งามล้ำ
บ่
มีเพชรพลอย
ไพ
ลินจินดาคำ
แต่เ
มื่อมีธรรมนำ
น้อง
ก็สุขใจ..
|||||
*
ฉันเชื่อว่าเ
ธอ
ยัง
คงรักกัน
รัก
มั่น
ไม่เ
สื่อมสลาย
ไ
ม่จากไปไ
หน
วนเ
วียนคุ้มภัย
ใน
ยามทุกข์
ยามใจตรม
ฉันเชื่อว่าเธอ
คนที่อยู่บนฟ้า
ทุกกาลเวลา
เ
ธอไม่
จากไปไหน
ไม่อาจมีสิ่งใด
มาพลัดพรากใจเราสอง
แม้ต้องตายจากกัน
ก็เพียงตัว
ใช่หัวใจ..
จุต
ติจุตตัง
มรณังและก็จุตติ
แม้
รักกันปานใดแต่
ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ
เว
ลาจะพรากเรา
จากการรักโลภ โกรธ หลง
แต่ความ
ดีนั้นยังคงอยู่
แม้เรือน
ร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์
ระทด ระทม ตรอมตรมใจอา
วรณ์
ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออา
ทร
ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทิน
กร
ให้รักมอบความอบ
อุ่น
ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์
รอนแรมเรื่องรัก
เธอจากไปไกลอีกชาติภพ
ดวงมอญมันโศกนัก
อยู่แห่งใดขอให้ไ
ด้พบ
บ้านที่เคยมี เปล เคยไกว
หมอนที่เธอเ
คยนอน
เหลือเพียงแค่เท่าธุ
ลี
จากดุ้นฝืนในกองฟอน
ภมรกับช่อดอกไม้
ยังมีเฉาและมีจากกัน
ความเศร้าความสุขใดๆ
จะทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลัง
เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไป
และอยู่ในความจำฉัน
จะรักกันคณา
นับ
ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์..
*
ฉันเชื่อว่าเ
ธอ
ยัง
คงรักกัน
รัก
มั่น
ไม่เ
สื่อมสลาย
ไ
ม่จากไปไ
หน
วนเ
วียนคุ้มภัย
ใน
ยามทุกข์
ยามใจตรม
ฉันเชื่อว่าเธอ
คนที่อยู่บนฟ้า
ทุกกาลเวลา
เ
ธอไม่
จากไปไหน
ไม่อาจมีสิ่งใด
มาพลัดพรากใจเราสอง
แม้ต้องตายจากกัน
ก็เพียงตัว
ใช่หัวใจ..
|||||
|||||
จุต
ติจุตตัง
มรณังและก็จุตติ
แม้
รักกันปานใดแต่
ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ
เว
ลาจะพรากเรา
จากการรักโลภ โกรธ หลง
แต่ความ
ดีนั้นยังคงอยู่
แม้เรือน
ร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์
ระทด ระทม ตรอมตรมใจอา
วรณ์
ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออา
ทร
ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทิน
กร
ให้รักมอบความอบ
อุ่น
ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์
จุต
ติจุตตัง
มรณังและก็จุตติ
แม้
รักกันปานใดแต่
ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ
เว
ลาจะพรากเรา
จากการรักโลภ โกรธ หลง
แต่ความ
ดีนั้นยังคงอยู่
แม้เรือน
ร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์
ระทด ระทม ตรอมตรมใจอา
วรณ์
ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออา
ทร
ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทิน
กร
ให้รักมอบความอบ
อุ่น
ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์
รอนแรมเรื่องรัก
เธอจากไปไกลอีกชาติภพ
ดวงมอญมันโศกนัก
อยู่แห่งใดขอให้ไ
ด้พบ
บ้านที่เคยมี เปล เคยไกว
หมอนที่เธอเ
คยนอน
เหลือเพียงแค่เท่าธุ
ลี
จากดุ้นฝืนในกองฟอน
ภมรกับช่อดอกไม้
ยังมีเฉาและมีจากกัน
ความเศร้าความสุขใดๆ
จะทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลัง
เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไป
และอยู่ในความจำฉัน
จะรักกันคณา
นับ
ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์..
ภวังค์จิต
ปราง ปรางทิพย์ (Cover)
0:00
||
Official