ภพเธอ

ในครานั้นคิดว่ารักมันเลือนลาง ดวงดาราลาลับไปชั่วกาล จวบจนวันฟ้าพาให้ฉันได้พบกันเธอ เปลี่ยนแปรความเงียบงัน ที่เป็นเหมือนเงาให้จาง หากครานี้คนที่เคียงกาย ฉันเป็นเธอก็พอฤทัย ไม่อยากอ้อนวอนขอเรื่องใด * ที่ได้พบเธอเหมือนได้พบเจอ รักที่ฉันเฝ้าคะนึงนึกถึงก็เพียงแค่เธอ เพราะว่าโชคชะตาที่ขีดมาไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ขอบคุณที่ทำให้รักฉันมีความหมาย ที่ได้พบเธอไม่ใช่แค่เพ้อ ทุกๆ วินาทีของฉันจะใช้เพื่อเธอเสมอ เวลาผ่านพ้นไป ไม่ว่าเราจะอยู่หนใด จะขอรักๆ แค่เธอ จะพบเพียงเธอในหัวใจ เมื่อแสงจันทรากะพริบเป็นพยาน สัญญานิรันดร์รักฉันและเธอคู่กัน เปรียบฟ้าที่เคียงคู่ดาว ดั่งที่เธอนั้นไม่เคยปล่อยมือฉัน.. หากครานี้คนที่เคียงกาย ฉันเป็นเธอก็พอฤทัย ไม่อยากอ้อนวอนขอเรื่องใด * ที่ได้พบเธอเหมือนได้พบเจอ รักที่ฉันเฝ้าคะนึงนึกถึงก็เพียงแค่เธอ เพราะว่าโชคชะตาที่ขีดมาไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ขอบคุณที่ทำให้รักฉันมีความหมาย ที่ได้พบเธอไม่ใช่แค่เพ้อ ทุกๆ วินาทีของฉันจะใช้เพื่อเธอเสมอ เวลาผ่านพ้นไป ไม่ว่าเราจะอยู่หนใด จะขอรักๆ แค่เธอ จะพบเพียงเธอในหัวใจ * ที่ได้พบเธอเหมือนได้พบเจอ รักที่ฉันเฝ้าคะนึงนึกถึงก็เพียงแค่เธอ เพราะว่าโชคชะตาที่ขีดมาไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ขอบคุณที่ทำให้รักฉันมีความหมาย.. ที่ได้พบเธอไม่ใช่แค่เพ้อ ทุกๆ วินาทีของฉันจะใช้เพื่อเธอเสมอ เวลาผ่านพ้นไป ไม่ว่าเราจะอยู่หนใด จะขอรักๆ แค่เธอ จะพบเพียงเธอในหัวใจ