ฟ้ายามแลง

ปลาย.. ฟ้าในยามแลง เจือด้วยสีแดง แต้มแต่งด้วยแสงอ่อน สกุณาบินคว้างคืนคอน คล้ายเราตอนแรมรอนคืนเฮือน ถิ่น.. ฐานคืออ้อมกอด ของเพิ่นผู้คึดฮอด คำฮักที่พลอดให้ได้ฟัง ชุบชีวิตที่เพม่าง เป็นกำลัง หัวใจ เติมไฟให้มีแฮง * เพราะเมื่อยามย่ำค่ำบนทางฝัน ช่างไม่เคยงดงาม มีเพียงความเดียวดาย ตากความเหงาท่ามกลาง.. ควันของเมืองใหญ่ เสียงหัวใจยังครวญคนึงโหยหา จากมาไกลเท่าไร ใจยังใกล้ถิ่น กลิ่นไอดินยังโชยพัดมา นับรอวันได้กลับ ไปสบสายตา เมื่ออาทิตย์ร่ำลา คงได้เคียงบ่าเบิ่งฟ้ายามแลง.. ปลายฟ้า.. ของฝั่งนั้น เป็นจั่งได๋บ้าง อ้างว้างคือกันบ่ โชคชะตากั้นขวางทางพ้อ ต้องสู้ต่อเพื่อคนต้นทาง ถิ่น.. ฐานคืออ้อมกอด ของเพิ่นผู้คึดฮอด คำฮักที่พลอดให้ได้ฟัง ชุบชีวิตที่เพม่าง เป็นกำลัง.. หัวใจ เติมไฟให้มีแฮง * เพราะเมื่อยามย่ำค่ำบนทางฝัน ช่างไม่เคยงดงาม มีเพียงความเดียวดาย ตากความเหงาท่ามกลาง.. ควันของเมืองใหญ่ เสียงหัวใจยังครวญคนึงโหยหา จากมาไกลเท่าไร ใจยังใกล้ถิ่น กลิ่นไอดินยังโชยพัดมา นับรอวันได้กลับ ไปสบสายตา เมื่ออาทิตย์ร่ำลา คงได้เคียงบ่าเบิ่งฟ้ายามแลง.. นับรอวันได้กลับ ไปนั่งอิงซบบ่า มองอาทิตย์ร่ำลา คงงามตาหนอฟ้ายามแลง.. ( 2 Times )