AB|G#mC#m|A|B
เตรียEมใจไว้ตั้งนาน รอวันG#mที่มันจะมาถึง
วันที่อ้ายAสิโดนฉุดดึง ออกจากคำว่าBแฟน
แต่ว่ามันEคือเร็วเกินไป
ที่เตรียมใจไว้ว่G#mาคงบ่เจ็บปานได๋
คงสิพอAฮับได้.. คงสิพอพยุง
หัวBใจ.. บ่ให้สวอยE
เจ็บคักAปานว่าฟ้าผ่าB
ประตูน้ำตาG#mอ้ายล็อคบ่ไหวC#m
หัวใจเAพพังสลายB เมื่อเจ้าบอกC#mลา
เจ็บคักAที่ภาพตรงหน้าB
บ่แม่นอ้ายสาE ที่เป็B/Ebนคนนั้น C#m
อ้ายฮับF#mบ่ได้.. เมื่อถึงG#mเวลา
เพราะคาดว่าA.. หัวใจสิBบ่เจ็บปานEได๋ B
อาการEยังน่าเป็นห่วง
เบิดแฮงG#mสิย่างก้าวไป
แล้วมื่ออื่นAสิบอกหัวใจจั่งได๋
สิเฮ็ดBจั่งได๋.. เมื่อมันขาดEเธอ B
เจ็บคักAปานว่าฟ้าผ่าB
ประตูน้ำตาG#mอ้ายล็อคบ่ไหวC#m
หัวใจเAพพังสลายB เมื่อเจ้าบอกC#mลา
เจ็บคักAที่ภาพตรงหน้าB
บ่แม่นอ้ายสาE ที่เป็B/Ebนคนนั้น C#m
อ้ายฮับF#mบ่ได้.. เมื่อถึงG#mเวลา
เพราะคาดว่าA.. หัวใจสิBบ่เจ็บปานEได๋
AB|G#mC#m|A|B
AB|G#mC#m|F#mB|E
เจ็บคักAปานว่าฟ้าผ่าB
ประตูน้ำตาG#mอ้ายล็อคบ่ไหวC#m
หัวใจเAพพังสลายB เมื่อเจ้าบอกC#mลา
เจ็บคักAที่ภาพตรงหน้าB
บ่แม่นอ้ายสาE ที่เป็B/Ebนคนนั้น C#m
อ้ายฮับF#mบ่ได้.. เมื่อถึงG#mเวลา
เพราะคาดว่าA.. หัวใจสิBบ่เจ็บปานEได๋
อ้ายฮับAบ่ได้ เมื่อถึงG#mเวลา
เพราะคาดว่าF#m หัวใจสิBบ่เจ็บปานEได๋
AB|G#mC#m|A|B|E
