ฟ้ากับตะวัน

ฟ้า.. เมื่อยามดวงตะวันนั้นลาไป ก็ดูจะเดียวดายและอ้างว้าง จะมองไปทางใดช่างมืดมน ก็คงเป็นดังคนที่ ไม่มี.. ใคร.. ให้.. อุ่นใจ และไม่มีใครเวลาที่ใจร้าวราน อยู่อย่างเดียว.. ดาย อย่างทรมาน ไม่รู้ว่าเมื่อไร จะเจอคนที่จากไป * ฟ้า.. ที่ยังรอดวงตะวันขึ้นมาใหม่ ไม่ต่างสักเท่าไรกับตัวฉัน ที่ยังรอดวงตะวันของหัวใจ ให้คืนมาพบกัน เธอ.. ก็คือดวงตะวันที่ในใจ จากวันที่เธอไปจนวันนี้ ช่างเป็นวันเวลาที่มืดมน กับการกลายเป็นคนที่ ไม่มี.. ใคร.. ให้.. อุ่นใจ และไม่มีใครเวลาที่ใจร้าวราน อยู่อย่างเดียว.. ดาย อย่างทรมาน ไม่รู้ว่าเมื่อไร จะเจอคนที่จากไป * ฟ้า.. ที่ยังรอดวงตะวันขึ้นมาใหม่ ไม่ต่างสักเท่าไรกับตัวฉัน ที่ยังรอดวงตะวันของหัวใจ ให้คืนมาพบกัน หวังว่าสักวัน จะได้สัมผัสกับสิ่งที่ใฝ่ฝัน และสิ่งนั้น.. ที่ฉันต้องการคือเธอ ให้กลับมาปลอบใจ * ฟ้า.. ที่ยังรอดวงตะวันขึ้นมาใหม่ ไม่ต่างสักเท่าไรกับตัวฉัน ที่ยังรอดวงตะวันของหัวใจ ให้คืนมาพบกัน * ฟ้า.. ที่ยังรอดวงตะวันขึ้นมาใหม่ ไม่ต่างสักเท่าไรกับตัวฉัน ที่ยังรอดวงตะวันของหัวใจ ให้คืนมาพบกัน * ฟ้า.. ที่ยังรอดวงตะวันขึ้นมาใหม่ ไม่ต่างสักเท่าไรกับตัวฉัน ที่ยังรอดวงตะวันของหัวใจ ให้คืนมาพบกันนะ