พ่อครับ

หยดน้ำตา ไหลรินกว่าฝนทั้งฟ้าที่ร่วงโรย ลมพัดโชยไม่อาจเคลื่อนผ่านภาพจำของหัวใจ กี่เรื่องราวที่พ่อสร้างสรรค์มากกว่าเม็ดทราย กี่ล้านใจไม่พอให้ใช้ เพื่อจดจำ ฉันมีวันนี้ได้เพราะอะไร เพราะใคร ถ้าไม่ใช่ เพราะพ่อคนนี้ เกิดอีกที กี่ครั้งก็ยัง ต้องการจะเป็นลูกพ่อ พรข้อเดียวที่ขอ ฟ้าโปรดบันดาลให้เป็นจริง สิ่งอื่นหมื่นล้านใดๆ ไม่ต้องการเลยสักสิ่ง ลูกขอแอบอิง ใต้พระบารมีของพ่อ... ไม่ว่าชาติไหน