GD|C|C|D
CD|BmEm
AmD|G
ตำEmนานวรรณคดี
ลือโฉมDที่ใครกล่าวขาน
แม่คนงามC
วันทองDเป็นคนสองGใจ
ต่างEmโดนชาวบ้านประณาม
ย่ำยีใDห้เธอเสียใจ
พูดกันไป C
ว่าเธอDเป็นคนหลาGยใจ
แล้วBmใครเล่าเอยจะรู้
ว่าเรื่องEmจริงเป็นอย่างไร
พิมพิลาCไลย
วันทองDที่ใครกล่าGวขาน
เป็นBmที่หมายปองของหนุ่ม
ที่ชื่อEmว่าขุนช้าง
เพียCงเพราะเธอรูปงาม
จนโดนสาปDใจ
* เเม่.C. วันD.. ทองG สองใจ D
โถ.. ใครCก็พูดอย่างงั้นG
แต่ความจริงCที่เธอรับกรรม
คือตราบาปGใจ
พ่อขุนแผนCก็มาย่ำยี D
ให้วันBmทองเสียใจ Em
มีเเต่ขุนAmช้างที่เข้าใจ D
รับรู้ว่AmาคนสองใจไDม่ใช่วันทGอง
แม่วัEmนทองมีน้ำใจ
มีเมตตาDและให้อภัย
ชาวบ้านCจะว่าอย่างไร D
ไม่เคยเคียGดแค้น
แต่คEmวามจริงน่าเสียดาย
ความตายDเข้ามาทดแทน
ว่าเธอCนั้น เป็นDผู้หญิงสองGใจ
เออD เอิ่งเออ เอิ่งเออ.. เอ่อเอิงเอย
อันEmว่าขุนแผนแสนสะท้าน
มีเมียหลายคนคนมองไม่ผิดC
อนิจจา อนิจจัง
ใครก็มองวันทองนั้นผิดG
ไม่รู้ไปก่อกรรมชาติไหน
คนเลยมองว่าวิปริตD
ทั้งที่วันทองมีเเต่ขุนแผน
แล้วทำไมยังโดนจับผิด
ขุนEmช้างก็แสนจะดี
ไม่เคยนอกใจทุ่มใจให้หมดC
แต่วันทองที่รักขุนแผน
ไม่ได้รักขุนช้างก็เลยตัดบทG
เรื่องราวก็เลยบานปลาย
จนใครต่อใครก็ว่าพูดปดD
วันทองเลยตัดสินใจ
ลาตายให้มันจบๆ
Em|Bm|Em|Bm
EmBm|BmEm
C|D
* เเม่วันทองG สองใจ D
โถ.. ใครCก็พูดอย่างงั้น G
แต่ความจริงCที่เธอรับกรรม
คือตราบาปGใจ
พ่อAm.. ขุน.Bm. แผน Cก็มาย่ำยี D
ให้วันBmทองเสียใจ Em
มีเเต่ขุนAmช้างที่เข้าใจ D
รับรู้ว่AmาคนสองใจไDม่ใช่วันทGอง
* เเม่วันทองEm สองใจ D
โถ.. ใครCก็พูดอย่างงั้นG
แต่.Am. ความBm.. จริงC ที่เธอรับกรรม
คือตราบาปGใจ
พ่อขุนแผนCก็มาย่ำยี D
ให้วันBmทองเสียใจ Em
มีเเต่ขุนAmช้างที่เข้าใจ D
รับรู้ว่AmาคนสองใจไDม่ใช่วันทGอง
แม่วันทองAmก็มีหัวใจ D
รักใครAmก็ยอมทุ่มใจ.D.
ให้จนตัวตาย
GD|CG
C|D|D|G
