//
อีกครั้งที่ฉันล้มลง.. อีกครั้งที่ต้องทุกข์ระทมเหมือนเก่า อีกครั้งที่ต้องเสียใจ.. อีกครั้งที่ไม่เหลือใครเคียงข้างเรา แต่พายุก็พัดเข้ามา.. หมุนความเร็วร้ายซ้ำเติมที่ฉัน * ไม่ทันเช็ดน้ำตา จากรอยแผลเก่า ฉันยังทนความปวดร้าว.. (ไม่ได้)(อีกไมไหว) ** มันเจ็บจนไม่เหลือน้ำตาให้เสียใจ เจ็บเกินจะฝืนแรงลมที่พัดผ่าน พายุยังหมุนทำลายในหัวใจ ฉันขอทีได้ไหม ช่วยพัดพาความเจ็บช้ำนี้ไป(สักที) ไม่รู้และไม่เข้าใจ.. ไม่รู้ว่าต้องเสียน้ำตาอีกเท่าไหร่ จนกว่าฟ้านั้นจะสนใจ.. ฉันต้องหมดลมหายใจใช่ ( ซ้ำ * , ** ) ได้ไหม.. วังวนแห่งความเสียใจ จะติดอยู่อีกนานแค่ไหน.. | || ( 2 Times ) ( ซ้ำ ** ) ช่วยพัดมันไปสักที
