พันพรือมั้ง

คิดถึงผัดลูกตอ ที่เธอทำให้ คิดถึงไข่เจียวไหม้ ที่เคยได้กิน อยู่ตรงนี้มันมีแต่แกงถุง มันก็ยังไม่ค่อยชิน คิดถึงกับข้าวบ้านเรา ในเมืองใหญ่ ที่ไกลบ้าน ยิ่งเหงาอ้างว้างเมื่อไม่มีเธอ ในใจก็ยังเป็นห่วงเสมอ เมื่อต้องจากคนรักมาอยู่ตั้งไกล * พันพรือมั้ง คนปร้านู้ ขวยใจจังหู้เหวอคนปร้านี้ หวังเหวิดอีเป็นอีตายที่ต้องมาไกลพันนี้ ดูแลตัวเองดีดีนะรู้หม้าย พันพรือมั้ง คนปร้านู้ อยู่ตรงนั้นคิดถึงกันหม้าย เหงาจ้านแหล่ะคนปร้านี้ก็มันคิดถึงอีตาย นับรอวันที่จะได้ หลบไปกอดเธอ อยู่กันห่างพันนี้มันห่วงไม่หาย ตอนที่เธอเป็นไข้ใครจะดูแล ตอนดึกๆ ให้เธอห่มผ้าไว้ รู้ใช่ไหมว่าฉันแคร์ ดูแลตัวเองให้ดี ในเมืองใหญ่ ที่ไกลบ้าน ยิ่งเหงาอ้างว้างเมื่อไม่มีเธอ ในใจก็ยังเป็นห่วงเสมอ เมื่อต้องจากคนรักมาอยู่ตั้งไกล * พันพรือมั้ง คนปร้านู้ ขวยใจจังหู้เหวอคนปร้านี้ หวังเหวิดอีเป็นอีตายที่ต้องมาไกลพันนี้ ดูแลตัวเองดีดีนะรู้หม้าย พันพรือมั้ง คนปร้านู้ อยู่ตรงนั้นคิดถึงกันหม้าย เหงาจ้านแหล่ะคนปร้านี้ก็มันคิดถึงอีตาย นับรอวันที่จะได้ หลบไปกอดเธอ * พันพรือมั้ง คนปร้านู้ ขวยใจจังหู้เหวอคนปร้านี้ หวังเหวิดอีเป็นอีตายที่ต้องมาไกลพันนี้ ดูแลตัวเองดีดีนะรู้หม้าย พันพรือมั้ง คนปร้านู้ อยู่ตรงนั้นคิดถึงกันหม้าย เหงาจ้านแหล่ะคนปร้านี้ก็มันคิดถึงอีตาย นับรอวันที่จะได้ หลบไปกอดเธอ * พันพรือมั้ง คนปร้านู้ ขวยใจจังหู้เหวอคนปร้านี้ หวังเหวิดอีเป็นอีตายที่ต้องมาไกลพันนี้ ดูแลตัวเองดีดีนะรู้หม้าย พันพรือมั้ง คนปร้านู้ อยู่ตรงนั้นคิดถึงกันหม้าย เหงาจ้านแหล่ะคนปร้านี้ก็มันคิดถึงอีตาย นับรอวันที่จะได้ หลบไปกอดเธอ ไม่รู้ต่อใดอีได้ หลบไปกอดเธอ..