ต้องอยู่คนเดียวอีกแล้วC
ทำไมมันต้องเป็นฉันAm ที่ไม่เหลือใคร
ในใจมันมีแต่แผลDm มีแต่ความเสียใจ
ทำไมต้Gองเป็นอย่างนี้
ต้องเจ็บแบบนี้กี่ครั้งC ต้องพังอีกสักกี่ที Am
หรือว่าที่เป็นแบบDmนี้ เพราะฉันไม่ควรGที่จะมีใคร
เพราะDmเธอ ก็ทิ้งกันไปง่าย Gๆ
เพราะDmเธอ ปล่อยฉันให้เสียใจ
และเดียวA#ดาย ต้องร้องไห้แบบนี้ G
ฉันคงจะพอCแล้ว ควรพอสักที
อย่าได้ไปรัFกใครอีก ยิ่งรักFmเท่าไรยิ่งเจ็บช้ำ
แบบนี้ Emทุก ๆ ทีAm
อยากจะหนีไDmปมันสงสารหัวGใจ
ถึงเวลาที่จะCรัก ตัวเองสักที
หากให้ไปสัFกเท่าไร มันไม่เFmคยมีค่า
พอEmกันที เถอะนะAm
รักแท้มัDmนแค่ความฝัน ฉันGคงไม่รักใครอีก
C|C
ต้องDเจ็บต้องช้ำอีกสักเท่าไร Am
อีกกี่น้ำตาที่ต้องเสียGไป มันไม่ไหวGm A
พอDแล้ว ควรพอสักที
อย่าได้ไปรัGกใครอีก ยิ่งรักGmเท่าไรยิ่งเจ็บช้ำ
แบบF#mนี้ ทุก ๆ ที Bm
อยากจะหนีไEmปมันสงสารหัวAใจ
ถึงเวลาที่จะDรัก ตัวเองสักที
หากให้ไปสัGกเท่าไร มันไม่เGmคยมีค่า
พอEmกันทีเถอะนะ Bmรักแท้มัEmนแค่ความฝัน
ฉันAคงไม่รักใครอีกEm..
จะไม่รักใครDอีก.. ไม่รักใครEmอีก.. D
