พรานบุญ โชเล่ย์ ชคัทพล

ขอบDคุณเธอนะที่ยังไม่จากF#mไปไหน

ยังคอยอยู่ข้Bmางๆ กายตลอดเวลAา

ฉันDมันแค่คนบ้านF#mๆ ธรรมดา

ทั้งฐานะBmหน้าตาก็ไม่ได้ดีเAท่าไหร่

แต่ดอกฟ้าBm.. เธอยังโน้มF#mลงมา

ให้คนGธรรมดาAอย่างฉันได้ชื่นDชม

โอ้ดอกฟ้าBm จะไม่ทำให้เธอF#mต้องทุกข์ทน

สัญญาGจากหัวใจของคนๆ นี้ A

* เหมือนฉันDเป็นพรานบุญ

แต่ได้รักกับนางF#mโนราห์

เหมือนอยู่ห่างBmกันคนละฟ้า

แต่เธอยังมารักกันA

เธอBmมองกันที่หัวใจ

ไม่สนF#mว่าฉันจะเป็นใคร จะรักGเธอ

ให้สมกับที่เธอนั้นยอมมอบใจ A

ให้คนอย่างฉัน

ว่าBmออว่าออ นางโนราห์

เธอF#mช่างน่ารักเป็นหนักหนา

ใครBmๆ ก็หมายปองแก้วกานดา

แต่เF#mธอยังมองมาที่ฉัน

เธอBmไม่สนว่าฉันจะต้อยต่ำ

เธอF#mยังรักกันที่หัวใจ

สัญBmญาจะไม่ทำให้ร้องไห้

สัญF#mญาจากใจพGรานคนAนี้

โอ้ดอกฟ้าBm.. เธอยังโน้มF#mลงมา

ให้คนGธรรมดาAอย่างฉันได้ชื่นDชม

โอ้ดอกฟ้าBm จะไม่ทำให้เธอF#mต้องทุกข์ทน

สัญญาGจากหัวใจของคนๆ นี้ A

* เหมือนฉันDเป็นพรานบุญ

แต่ได้รักกับนางF#mโนราห์

เหมือนอยู่ห่างBmกันคนละฟ้า

แต่เธอยังมารักกันA

เธอBmมองกันที่หัวใจ

ไม่สนF#mว่าฉันจะเป็นใคร จะรักGเธอ

ให้สมกับที่เธอนั้นยอมมอบใจ A

* เหมือนฉันDเป็นพรานบุญ

แต่ได้รักกับนางF#mโนราห์

เหมือนอยู่ห่างBmกันคนละฟ้า

แต่เธอยังมารักกันA

เธอBmมองกันที่หัวใจ

ไม่สนF#mว่าฉันจะเป็นใคร จะรักGเธอ

ให้สมกับที่เธอนั้นยอมมอบใจ A

ให้คนอย่างฉัน

วันนี้พGรานบุญอย่างฉันA

จะไปยืนGเคียงข้างAกับนาง.. โนราDห์