A#F|GmDm
D#F|A#
เขาA#บอกพระราชาF.. ที่อGmยู่ในนิทาน Dm
จะใส่D#มงกุฎFอันแสนสวยงามA#
แต่ว่าราชาDmของฉัน.Gm. เวลาCmออกไปทำงานF
มีเD#พียงหมวกเล็กๆ แค่หนึ่งใบF
เขาA#บอกพระราชาF.. มีแGmต่คนรับใช้ Dm
จะไปD#ไหนก็แสนFจะสุขสบายA#
แต่ว่าราชาDmของฉัน.. Gmทรงเหนื่อยCmล้ามามากมายF
ลำบากD#เพื่อเราคนไทยFทุกๆ คน A#
เขาA#บอกพระราชFา.. นั่งอGmยู่บนบังลังก์ Dm
ใส่เสื้อคลุมD#หนัง บนยอดFปราสาทเสียดฟ้าA#
แต่ว่าราชาDmของฉัน.Gm. ทรงเดินCmอยู่บนผืนหญ้าF
เก้าอี้ขD#องพระราชาคือพื้นดินF
เขาA#บอกพระราชาF.. มาจGmากบนสวรรค์Dm
ได้ฟังอย่างนั้นD# ฉันรู้มัFนคือความจริง A#
เพราะว่าราชาDmของฉันGm.. คือเทวดCmาเดินดินF
ไม่เหมือนD#ที่เคยได้ยินFจากนิทานA#
ท่านสอนD#ให้เราพอเพียง พากเพียรDmทำแค่ความดี
ทรงสอนCmมาเจ็ดสิบปีFไม่เคยเหนื่อยA#
แต่แล้วD#ข้อความจากฟ้า บอกDmว่าถึงเวลา
ท่านCmจะต้องทรงพักผ่อนแล้วF
* ขอA#ส่งให้เสียงเพลงF.. ดังไGmปยังสวรรค์Dm
ว่าพวกเราD#นั้น คิดถึงFองค์พระราชาA#
ลูกจะทำDmแต่ความดี Gmเหมือนที่พ่CmอเคยสอนมาF
เพื่อD#ให้พระราชาFหลับสบายA#
D#|Dm|CmF|A#
D#|Dm|Cm|F
(ซ้ำ * , * )
