พรหมลิขิต

| ( 2 Times ) เหม่อมองบนฟ้า.. ไกล จะมองด้วยความสงสัย ว่าใครกันนะ.. ใคร ที่พาให้เธอเดินหลงทางมาเจอกับฉัน * มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุผลจริงจริงที่เราเจอกัน จากเป็นคนไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำซ้ำ (อีกครั้ง) ** ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ไหม โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย ฉันขอได้ไหม… | ( 2 Times ) เมื่อก่อนลมหาย.. ใจ ก็คิดว่าเป็นของฉัน แต่ก็ได้พบ.. เธอ ก็รู้จริงจริงลมหายใจคือเธอเท่านั้น ( ซ้ำ * , ** ) | ( 2 Times ) คนมีอีกเป็นล้านคน ไม่มีเหตุผลที่เธอต้องเลือกฉัน จากเป็นคนไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง ( ซ้ำ ** ) ฉันขอได้ไหม