เสียงรถทัวร์บอกเวลGา
ว่าถึงเวลาเธอต้องCไป
ฝุ่นถนนลอยคลุ้งมาEm
ฉันเลยโกหกเรื่องน้ำตาBm
ที่ไหลออกมา เป็นCเพราะฝุ่น
ฉันจับมือเธอไว้ก่อนGลา
ผูกฝ้ายที่แขนเธอพร้อมน้ำCตา
มันไม่ใช่ของขลังEm
แต่มันแทนคำสัญDญา
ที่ฉันอยากฝากเธอCเอาไว้และขอD..
* ขอGให้เธอยังคิดถึงกันไม่ว่าเมื่อใด
ขอCให้ใจของเรายังผูกกันไว้ไม่คลาย
แม้Emว่าเราจะห่างกันไป ไกลBmแสนไกล
แต่ฝ้ายCผูกแขนจะคอยผูกDใจ ไว้คือGเก่า
อ้ายสิขอCผูกน้องผู้เดียวBm
บ่ให้ไผเCข้ามาข้องเกี่ยวBm
หนุ่มภูไท Cขอสัญญา
บ่มีคาถาBmใดดอกหนา
มีแต่ฝ้ายCผูกแขนและภาวDนา
G|G|C|C
Em|Bm|C|D
* ขอGให้เธอยังคิดถึงกันไม่ว่าเมื่อใด
ขอCให้ใจของเรายังผูกกันไว้ไม่คลาย
แม้Emว่าเราจะห่างกันไป ไกลBmแสนไกล
แต่ฝ้ายCผูกแขนจะคอยผูกDใจ
* ขอGให้เธอยังคิดถึงกันไม่ว่าเมื่อใด
ขอCให้ใจของเรายังผูกกันไว้ไม่คลาย
แม้Emว่าเราจะห่างกันไป ไกลBmแสนไกล
แต่ฝ้ายCผูกแขนจะคอยผูกDใจ ไว้คือGเก่า
G|G|C|C
Em|Bm|C|C
