เสียงรถทัวร์บอกเวลา ว่าถึงเวลาเธอต้องไป ฝุ่นถนนลอยคลุ้งมา ฉันเลยโกหกเรื่องน้ำตา ที่ไหลออกมา เป็นเพราะฝุ่น ฉันจับมือเธอไว้ก่อนลา ผูกฝ้ายที่แขนเธอพร้อมน้ำตา มันไม่ใช่ของขลัง แต่มันแทนคำสัญญา ที่ฉันอยากฝากเธอเอาไว้และขอ.. * ขอให้เธอยังคิดถึงกันไม่ว่าเมื่อใด ขอให้ใจของเรายังผูกกันไว้ไม่คลาย แม้ว่าเราจะห่างกันไป ไกลแสนไกล แต่ฝ้ายผูกแขนจะคอยผูกใจ ไว้คือเก่า อ้ายสิขอผูกน้องผู้เดียว บ่ให้ไผเข้ามาข้องเกี่ยว หนุ่มภูไท ขอสัญญา บ่มีคาถาใดดอกหนา มีแต่ฝ้ายผูกแขนและภาวนา * ขอให้เธอยังคิดถึงกันไม่ว่าเมื่อใด ขอให้ใจของเรายังผูกกันไว้ไม่คลาย แม้ว่าเราจะห่างกันไป ไกลแสนไกล แต่ฝ้ายผูกแขนจะคอยผูกใจ * ขอให้เธอยังคิดถึงกันไม่ว่าเมื่อใด ขอให้ใจของเรายังผูกกันไว้ไม่คลาย แม้ว่าเราจะห่างกันไป ไกลแสนไกล แต่ฝ้ายผูกแขนจะคอยผูกใจ ไว้คือเก่า