ฝ้ายผูกแขนเปื้อนเหงื่อ

ฝ้ายผูกแขนเส้นขาว ที่มันเก่าจนผู้สาวถาม ว่าอ้ายเป็นหยังจั่งมักหลาย เหลือเส้นบางๆ กะยังบ่ถิ่ม บ่กล้าตอบผู้สาว เบิ่งฝ้ายขาวแล้วต้องอมยิ้ม คำอวยพรยังอุมอิม มื้อผูกแขนยังจำในใจ * ผูกเบื้องซ้ายให้ขวัญมา ผูกเบื้องขวาให้ขวัญคุ้มภัย หาเงินได้หมานๆ เด้อ เออ.. ** ฝ้ายที่พ่อกับแม่ผูกให้ เบิ่งยามใด๋มีใจฮึดสู้ บอกให้ฮู้ ว่ามีไผรอทางนั้น ฝ้ายผูกแขนย้ำแทนแม่พ่อ หนักเกินท้อลูกก็ยังมั่น ถึงทางแห่งฝัน ต้องข้ามทะเลเม็ดเหงื่อ ก็คงบ่อยู่เหนือ เกินความตั้งใจ ถึงบ่โดนใจผู้สาว บ่คือผู้บ่าวที่มีเงินหนา ถูกเหยียดถูกหยามบ่ถือสา สาวผ่านเข้ามาก็แค่รอหาทางใหม่ บ่มีสร้อยมีแหวน มีฝ้ายผูกแขนที่แม่พ่อผูกให้ ลูกผู้ชายคนนี้ไง ยังสู้ไหว.. ในทุกเส้นทาง ( ซ้ำ * , ** )