Dm|A#|F|F
Dm|A#|F|A|Dm
ฝ้ายผูกแขนเส้นขาวA# ที่มันเก่าCจนผู้สาวถามDm
ว่าDmอ้ายเป็นหยังจั่งมักหลายA#
เหลือเส้นบางCๆ กะยังบ่ถิ่มDm
บ่กล้าตอบผู้สาวA# เบิ่งฝ้ายขาวCแล้วต้องอมยิ้มF
คำDmอวยพรยังอุมอิมC มื้อผูกแขนAmยังจำในใจ Dm
* ผูกGmเบื้องซ้ายให้ขวัญมา
ผูกFเบื้องขวาให้ขวัญคุ้มภัย
หาA#เงินได้หมานCๆ เด้อ เออ..
** ฝ้าDmยที่พ่อกัAmบแม่ผูกให้ Dm
เบิ่งยามAmใด๋มีใจฮึดสู้ F
บอกให้ฮู้ Gmว่ามีไผรอทางFนั้น
ฝ้าFยผูกแขนAmย้ำแทนแม่พ่อDm
หนักAmเกินท้อลูกก็ยังมั่นF
ถึงทางแห่งฝันGm ต้องข้ามAmทะเลเม็ดDmเหงื่อ
ก็คงบ่อCยู่เหนือ เกินความตั้งใจ [(Dm)]
ถึงDmบ่โดนใจผู้สาวA# บ่คือผู้บ่าวCที่มีเงินหนาDm
ถูกเหยียดถูกหยามบ่ถือสาA#
สาวผ่านเข้ามาCก็แค่รอหาทางDmใหม่
บ่มีสร้อยมีแหวนA# มีฝ้ายผูกแขนCที่แม่พ่อผูกให้ F
ลูกDmผู้ชายคนนี้ไง Cยังสู้ไหวAm.. ในทุกเส้นทางDm
G|Dm|A#|F
G|Dm|C|Dm
( ซ้ำ * , ** )
Dm|A#|F|A|Dm
