ฝากดาว

( 2 Times ) * ฝากดาวหอบรักไป ขอเธอจงรับมัน ถ้ายังรักกันช่วยตอบกลับฉันด้วยความคิดถึงที แม้นเราอยู่แสนไกล ห่างกันเป็นแสนปี ฝากดาวคืนนี้หอบใจที่มี เอาไปให้เธอ จะให้มันหล่นลงมา เจ้าดวงดาราฟังข้าเถอะซักครั้ง หอบคำว่ารักที่อยากให้เธอได้ฟัง เธอยังเป็นรักจริง อีกหิงที่ข้าหมายปองอยู่ อยากจะรู้เธอเป็นอย่างไร คิดถึงฉันไหมตอนเขาไม่อยู่ จูบของฉันยังหวานอยู่ไหม ที่ฉันฝากไว้ริมฝีปาก You ฉันยังจำเรื่องราวเหล่านั้นที่ผ่าน เป็นหนังสือที่อ่านวนอยู่ซ้ำ ๆ แม้ว่าปกหนังสือเล่มนี้เริ่มขาด ฉันก็ยังจะอ่านมันไปทุกวัน เหมือนว่าทุก ๆ วันนี่ฉันต้องยืนมองดาว ส่งข้อความคิดถึงไปร้อยเรียงสุขสกาว Baby You my Forget Me Now แต่ฉันจะขอรักเธอจวบจนนภาสิ้นแสงดาว ( ซ้ำ * ) ก็พอเข้าใจว่าเธอคงไม่ต้องการ แล้วก็รู้ดี คงไม่ต้องพยายาม จากคนสำคัญก็กลายเป็นคนเมื่อวาน จากเป็นคนสำคัญก็กลายเป็นเค้าคนนั้น ต้องเจ็บมากี่ครั้ง (ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง) เธอไม่เคยจะจำ (เธอไม่เคยจะจำ) ต้องเจ็บต้องทนมันอยู่อย่างงั้น ทำที่เธอนั้นโดนกระทำ กับคำว่ารักที่เขานั้นพูดให้เธอฟัง เธอยังคงรักฉันเหมือนเดิมใช่ไหม แค่หวังว่าเธอไม่ลืมสัญญาที่เคยให้ไว้ อย่าให้ความสัมพันธ์ มันเปลี่ยนเพราะความห่างไกล นาฬิกามันหมุนเวียนแต่ฉันไม่เคยเปลี่ยนใจ ทำได้แค่นอนเพ้อคิดถึงเธออย่างนั้น ถึงแม้จะพบเจอเธอได้แค่ในความฝัน ฝากดาวดวงนั้น.. ช่วยฉันที ส่งความคิดถึงที่ฉันมี ให้เธอ ( ซ้ำ * , * )