โอ้ความฮักเอยคือจังเคยวอนเว้า บ่เห็นทางคืนเขาเป็นคือเก่าแล้วติ เจ็บมาตั้งแต่ฝนจนวนมาขวบปี ข้ามมาฮอดป่านนี้ยังบ่เศร้าเศร้าบ่ส่วง เสียใจที่ได้แต่คิดฮอดเขา ความฮักที่มันเคยเป็นของเฮา แต่ปัจจุบันกลับเหลือแค่ความทรงจำย้ำ.. ฮักกันเจ้าคือบ่คืนกลับมา ฮู้บ่ยังมีคนคองถ่า แต่กลับละลายหายไปกับตา เหลือแต่เพียงคำสัญญาไว้.. ให้จำ.. ให้จำ.. * ปานถืกฝนฮัมที่เป็นฝนน้ำตา ไหลมาบ่เคยเซาเคยส่าง ฟ้ามืดๆ กะบ่เคยจาง น้ำตาก็ไหลเป็นทางคักแหน่ ใจถึกฝนฮัมตอกย้ำใจคนแพ้ เมื่อคนฮักสุดใจเขาบ่แคร์ ทั้งที่บ่มีหวัง แต่ยังกอดเอาไว้ทุกอย่าง เจ็บเอง.. เจ็บเอง.. เสียใจที่ได้แต่คิดฮอดเขา ความฮักที่มันเคยเป็นของเฮา แต่ปัจจุบันกลับเหลือแค่ความทรงจำย้ำ.. ฮักกันเจ้าคือบ่คืนกลับมา ฮู้บ่ยังมีคนคองถ่า แต่กลับละลายหายไปกับตา เหลือแต่เพียงคำสัญญาไว้. ให้จำ.. ให้จำ.. * ปานถืกฝนฮัมที่เป็นฝนน้ำตา ไหลมาบ่เคยเซาเคยส่าง ฟ้ามืดๆ กะบ่เคยจาง น้ำตาก็ไหลเป็นทางคักแหน่ ใจถึกฝนฮัมตอกย้ำใจคนแพ้ เมื่อคนฮักสุดใจเขาบ่แคร์ ทั้งที่บ่มีหวัง แต่ยังกอดเอาไว้ทุกอย่าง เจ็บเอง.. เจ็บเอง..