เธอไม่สวย.. ในสายตาคนทั่วไป อาจไม่ประทับใจ ถ้าใครมองผ่าน ก็แค่ผู้หญิงหนึ่งคน ที่เอาแต่ทำอาหาร ไม่เคยมีสักวันที่ จะใส่ใจหน้าตา อยู่ในครัว.. มากกว่าร้านทำผม ไม่เคยไปเดินเที่ยวชมในศูนย์การค้า ห่วงแต่ว่าคนของเธอ ถ้าหากเหนื่อย ๆ กลับบ้านมา หิวข้าวขึ้นมา แล้วใครจะทำให้กิน * แต่หากจะวัดความสวยด้วยความดี เธอคนนี้ของฉันสวยเกินกว่าใคร ทุกสิ่งที่เธอทำนั้น มันทำให้ฉันซาบซึ้งใจ ไม่ว่าใครจะว่าอย่างไรก็ตาม ** เธอเป็นผู้หญิงธรรมดา แต่เป็นนางฟ้าประจำบ้าน บ้าน เป็นบ้านเพราะมีเธอ อยู่ในกับข้าวทุกจาน อยู่ในอาหารฝีมือเธอ รักของฉันจึงอิ่ม เสมอ ก็เพราะมีเธอที่คอยเติม อยู่กับเธอ ไม่รู้ว่านานเท่าไร ทำให้เธอเสียใจไม่รู้กี่ครั้ง แต่โกรธเท่าไรก็ยังถาม.. ว่ากินอะไรมาหรือยัง ถ้ายังเดี๋ยวแม่ จะทำให้กิน ( ซ้ำ * , ** ) ( ซ้ำ ** ) กับข้าวของแม่อร่อยทุกคำ เพราะทำด้วยหัวใจ