ผู้สาวเก่า

คิดว่าดีที่ตัดสินใจเลิกกับอ้ายในมื้อนั้น ย้อนเหตุผลคือเฮาสองคนมันบ่เข้าใจกัน แรกๆ น้องกะอยู่ใดบ่ใดคิดอีหยัง ผ่านไปนานๆ หัวใจน้องนั้นเริ่มห่วงหา ว่าสิขอคืนดีแต่เสียทีอ้ายรับคนใหม่เข้ามา นอนเสียดายน้ำตาน้องก้ไหลซึมๆ อ้ายกะคงลืมแต่ว่าน้องบ่ลืม มันฮักตื่มพุ่นใจของน้อง * ตอนคบกันกะยอมรับว่ามันเบื่อ พอเลิกกันไปละเหลือใจเจ้าของ ว่าเป็นหยังน้องคือปล่อยให้อ้าย ไปเป็นของเขา ** อยากบอกฮักน้องกะเฮ็ดบ่ได้ ยามคิดฮอดอยากกอดกะได้แค่คิด อยากเว้านำสักคำแต่น้องกะบ่มีสิทธิ์ มันติดที่ว่าน้องเป็นผู้สาวเก่า อยากหอมแก้มกะได้แนมเพียงสายตา น้ำมันไหลออกมาย้อนฐานะเฮาบ่คือเก่า น้องนั่งไห้เป็นทุกข์โตอ้ายเป็นสุขฮักกันกับเขา กับผู้สาวใหม่ ย้อนคำว่าบ่ฮักมันคืออุปสรรคของน้อง อ้ายกะมีผู้สาวใหม่น้องกะเป็นผู้สาวเก่า อ้ายบ่ได้ไปไสอยู่ในใจน้องคือเก่า ถึงแม้เฮาสิเลิกกันไปกะบ่ใดแปลว่าเซาฮัก ซุมื้อนี้น้องยังบ่ทันมีไผในใจนอกจากอ้าย ซุมื้อนี้อ้ายมีเขาน้องนอนเหงาอยู่บักคัก เรื่องของสองเฮากะคงสิเป็นไปไปได้ยาก เพราะอ้ายเซาฮักกันแล้ว ( ซ้ำ * , ** ) ( ซ้ำ ** ) ตั้งแต่เฮาเลิกกัน มันทรมารแทบอยู่บ่ได้ จากใจผู้สาวเก่า