A|C#m|Bm|E( 2 Times )
เราAน่ะผู้สาวขาเรียน จะเอียนC#mเป็นผู้สาวขาเลาะ
แม้ท่Bmานว่าไม่เหมาะ เหตุผลคือพ่อEอยากให้เป็นครู
การAบอกการบ้านขยันดี ข้อสอบC#mจะออกบทไหนก็ใจสู้
แต่เรื่องเจ้าBmชู้ ไม่รู้ไม่ชี้ไม่มีทEาง ไม่มีการหวั่นไหว
A|C#m
เตือนD.. ผู้ชาย ทั่วไป C#mช่วยไปไกลF#mๆ
หัวใจ Bmน้องนั้นEต้องการเรียนA
เข้าDมาหน้าสลอนE มีนักC#mรักคอยวนเวียนF#m
ตามส่งที่โรงBmเรียน แต่ว่าน้องDขอสไตล์เราE
* พ่อบอกให้น้องDว่าอย่าทดลองE น้องC#mก็ยังชอบเขาF#m
เรื่องของBmสองเราE หมู่เฮาAเค้านั่งเทียน
ก็อยากฮู้จักD เรื่องฮักก่อนE แต่แม่สอนC#mน้องให้เรียนF#m
ช่วยอย่าBmมาแวะเวียนD ผู้สาวขาเรียนE..
(อย่าเพียรมานั่งเฝ้า)
A|C#m|Bm|E( 2 Times )
เคยเจอAสุภาพบุรุษสุดปอน แน่นอนC#mต้องเป็นขวัญใจผู้สาว
ติดอ้ายBmช้ำในคำเว้า ติดหล่อจะเศร้าEเอ้าไปไม่เป็น
ต้องเรียนให้ไหวDอยากได้ปริญEญา
รู้แต่ว่าC#mเอามาไม่ยากเย็นF#m
หลับตาลงBmยังคงฝันเห็นE เป็นโรงเรียนได้ A
( ซ้ำ * , * )
A|C#m
ผู้สาวขาเรียนBm.. Eอย่าเพียรเฝ้าคอย
A|C#m|Bm|E|A
