ผู้บ่าวเก่า

คิดว่าดีที่ตัดสินใจเลิกกับเจ้าในมื้อนั้น ย้อนเหตุผลเฮาสองคนมันบ่เข้าใจกัน แรกๆ อ้ายกะอยู่ได้บ่ได้คิดอิหยัง ผ่านไปนานๆ หัวใจอ้ายนั้นเริ่มห่วงหา ว่าสิขอคืนดีแต่เสียทีน้องรับคนใหม่เข้ามา น้องเสียดายเวลาน้ำตาอ้าย มันกะไหลซึมๆ น้องกะคงสิลืม แต่ว่าอ้ายบ่ลืม มันฮักตื่มพุ่นใจของอ้าย * ตอนคบกันอ้ายยอมรับว่ามันเบื่อ พอเลิกกันไปละเหลือใจให้เจ้าของ ว่าเป็นหยังคือปล่อยให้น้อง ไปเป็นของเขา ** อยากบอกฮักอ้ายกะเฮ็ดบ่ได้ ยามคิดฮอดอยากกอดกะได้แค่คิด อยากเว้านำสักคำแต่อ้ายกะบ่มีสิทธิ์ มันติดที่ว่าเฮาเป็นผู้บ่าวเก่า *** อยากหอมแก้มกะได้แค่แนมด้วยสายตา น้ำมันไหลออกตาย้อนว่าฐานะเราบ่คือเก่า อ้ายนั่งไห้เป็นทุกข์ โตน้องเป็นสุขฮักกันกับเขา กับผู้บ่าวใหม่ ย้อนคำว่าบ่ฮักมันคืออุปสรรคของอ้าย น้องกะมีผู้บ่าวใหม่ อ้ายกะเป็นผู้บ่าวเก่า น้องบ่ได้ไปไสยังอยู่ในใจอ้ายคือเก่า ถึงแม้เฮาสิเลิกกันไปกะบ่ได้แปลว่าเซาฮัก สุมื้อนี้อ้ายยังบ่ทันมีไผในใจนอกจากเจ้า สุมื้อนี้เจ้ามีเขาน้องนอนเหงาอยู่บักคัก เรื่องของเฮาสองเฮากะคงสิเป็นกันได้ยาก เพราะน้องเซาฮักกันแล้ว ( ซ้ำ * , ** ) อยากบอกฮักอ้ายกะเฮ็ดบ่ได้ ยามคิดฮอดอยากกอดกะได้แค่คิด อยากเว้านำสักคำแต่อ้ายกะบ่มีสิทธิ์ โวว.. โอ.. ( ซ้ำ *** ) ตั้งแต่เฮาเลิกกันมันทรมานแทบอยู่บ่ได้ จากใจผู้บ่าวเก่า